Все словари

ovçuluq [ovçulux] isim

1. Ovçunun işi, peşəsi, məşğuliyyəti. □ Piri baba, bunlar mənim ovçuluğumu lağa qoyub güldü, fəqət öz qüsurlarını açmaq istəmirlər. (S.S.Axundov).
2. Təsərrüfatın, ov heyvanları, xüsusilə xəz dərili heyvanlar ovlamaqla məşğul olan sahəsi. □ Ovçuluq briqadası.

ovçuotu [ovçuotu] isim

Botanika. Müxtəlif növləri olan sarı çiçəkli çəmən otu.

ovdan [ovdan] isim fars

Suyu yığıb saxlamaq üçün üstü tikili yeraltı hovuz, nohur. □ Yağış suyu bu ovdana axırdı. (C.Cabbarlı).

ovduq [ovdux] isim fars

Ayran. □ Ovduq hazırlamaq.

ovxaq [ovxak'] sifət

Tez ovulan, kövrək.

ovxalama

ovxalamaq [o:xalamax] feil

Bədənin hər hansı bir yerini barmaqları ilə sıxmaq, əzişdirmək; əlini gəzdirib ovucla sıxmaq, ovmaq; masaj eləmək. □ Beli ovxalamaq.

ovxalanma

ovxalanmaq [o:xalammax] feil

1. Masaj edilmək; ovulmaq.
2. Ovulub tökülmək. □ Neçə-neçə varağın kənarı; İllərin ağırlığına dözməyib, ovxalanıb toz olub. (R.Rza).

ovxalatma

ovxalatmaq [o:xalatmax] feil

Bədənin hər hansı bir yerini barmaqları ilə sıxmaq, əzişdirmək; əlini gəzdirib ovucla sıxmaq, ovmaq; masaj eləmək.

ovxantı [o:xantı] isim

Ovuntu, qırıntı; ovulmuş, ovulub tökülmüş şeylər.

ovqat [ovqat] isim ərəb

1. Klassik ədəbiyyatda vaxt, zaman mənalarında işlənmişdir. □ Bilmədin halını, bihudə keçirdin ovqat. (M.Füzuli).
2. Əhvali-ruhiyyə, ruhi vəziyyət, hal, kef. □ Ovqatı qarışıqdır.

ovqatsız [ovqatsız] sifət

Kefi, əhvalı, pozğun, çox pərt, dilxor.

ovqattəlxlik [ovqattəlxlix'] isim

Pozğunluq, kefsizlik, pərtlik, dilxorluq. □ ...nə acı bir söz söyləyir, nə də ovqattəlxlik eləyir. (S.Hüseyn).