Все словари

ortaqlaşmaq [ortaxlaşmax] feil

Ortaq olmaq, şərik olmaq.

ortaqlı [ortaxlı] sifət

1. Bir neçə adamın iştirak etdiyi; şərikli. □ Ortaqlı təsərrüfat.
2. Bir neçə ortaq, şərik tərəfindən istehsal olunan. □ Cəlil cavab verdi ki, yerini satmayacaqdır, ancaq bir hissəsini ortaqlı neft üçün verə bilər. (İ.Musabəyov).

ortalıq [ortalıx] isim

1. İki şey arasındakı boşluq, boş yer; iki yerin arası; aralıq, orta, ara. □ Ortalıqda qalan şeyləri götürmək.
2. Açıq yer, meydan, sahə. □ Ortalıqda qoca... ağac, altında da Qoşabulaq durna gözü kimi qaynayır, göz yaşı kimi axıb ətrafı süd gölünə döndərir. (“Koroğlu”).
3. Adamların arasında qalan boş yer; aralıq. □ Ortalıqda oynayan iki qız süzə-süzə Kiçikbəyimin qarşısına gəldi, ... onu oyuna dəvət etdilər. (Y.V.Çəmənzəminli).
4. Otağın və s.-nin içi, daxili, ortası. □ Otağın ortalığı.
5. Ara, aralıq. □ Əl dəyəndə tez-tez küsə, barışa; Ortalıqda söhbət ola, söz ola. (Aşıq Ələsgər).

ortam [ortam] isim

Mühit, şərait, vəziyyət.

ortancıl [ortancıl] sifət

1. Böyüklə kiçik arasında olan; orta (bacı, qardaş və b. haqqında). □ Ortancıl oğul düşmənin hücumundan qorxub qaçdı. (F.Köçərli).
2. İsim kimi: böyüklə kiçik arasında olan adam; (bacı, qardaş və b. haqqında). □ Böyük qız lap kiçiyi yatırıb ortancılla oynayırdı. (Ə.Vəliyev).

ortasin [ortasin]

ortasinli [ortasinni]

ortayaş [ortayaş]

ortayaşlı [ortayaşdı] sifət

Nə qoca, nə də cavan; ortabab, ortasinli. □ Ortayaşlı qadın.

ortodoks [ortodok's] isim yunan

Ortodoksal görüşlü.

ortodoksalcasına [ortodok'salcasına] zərf

Ortodoks kimi, ortodoksal.

ortodoksallıq [ortodok'sallıx] isim

Öz məsləkində, əqidəsində, dünyagörüşündə sabitlik; ardıcıllıq.

ortoqonal [artaqonal] isim

Riyaziyyat. Düzbucaqlı.

ortoped [ortoped] isim yunan

Ortopediya mütəxəssisi olan həkim; ortopedist.