О нас Связь
AZ EN RU
Словарь Орфография Энциклопедия Журнал Афоризмы Форум
Регистрация Войти
Регистрация Войти
Reklam
Reklam
4262 слов
Словари Алфавитный порядок
Алфавит
A B C Ç D E Ə F G Ğ H X I İ J K Q L M N O Ö P R S Ş T U Ü V Y Z

Все словари

nurlu [nurru] sifət

İşıqlı, aydın, parlaq. □ ...sabahın bu nurlu çağında hava qapqaranlıq oldu. (M.Rzaquluzadə).

 Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

nursaçan [nursaçan] sifət

İşıq saçan, ziya saçan, nur səpən. □ Qoca Qaf dağından Şərqə nursaçan; Şanlı bir dövlətsən, azad, bəxtiyar. (Ə.Cəmil).

 Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

nuş [nuş] isim fars

1. Klassik ədəbiyyatda dadlı, şirin mənalarında işlənmişdir. □ Mən zəhr bildiyim məni-miskinə nuş imiş; Biganə sandığım mənə xud aşina imiş. (S.Ə.Şirvani).
2. İçki.

 Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

nuşcan [nuşcan] fars

Çox vaxt “olsun” feili ilə canına nuş olsun! canına sinsin! □ Nuşcan olsun, qardaşlar, doyunca yeyin... (C.Məmmədquluzadə).

 Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

nuşcanlıqla [nuşcannıxnan] zərf

Ləzzətlə, həvəslə, canına sinə-sinə. □ Nuşcanlıqla yemək.

Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

nücəba [nücəba] isim ərəb

Nəcib adamlar, əsilli adamlar; kübarlar, zadəganlar. □ ...nücəbada da elə münasib oğlan yoxdur. (N.Vəzirov).

 Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

nücum [nücum] isim ərəb

1. Ulduzlar. □ ...Ey səmanı müzəyyən qılan nücum; Etmişmidir o yerlərə də seyli-qəm hücum? (M.Hadi).
2. Ulduzlar və onların vəziyyətinə görə insan və onun taleyi haqqında hökm çıxarmağın mümkün olması haqqında orta əsr sxolastik elmi; elmi-nücum, astrologiya.

 Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

nüdrət [nüdrət] isim ərəb

Nadir olma, az tapılma, seyrəklik.

 Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

nüdrətdə [nüdrətdə] zərf

Nadir hallarda, nadir olaraq, bəzən, arabir, əyyamda bir dəfə.

 Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

nüdrətən [nüdrətən] zərf ərəb

1. Hərdənbir, arabir, az-az, təsadüfdən-təsadüfə, nadir hallarda. □ Alış-veriş nüdrətən olur. (Ə.Haqverdiyev).
2. Birdən, gözlənmədən.

 Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

nüfus [nüfus] isim ərəb

1. Əhali, camaat. □ ...Bu arvad və uşaqlarına nüfus hesabı ilə nə qədər yer düşürsə, müəyyən edib versinlər. (Ə.Haqverdiyev).
2. Çirkin, bədheybət, kifir adam. □ Nüfusun biridir.

 Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

nüfuz [nüfuz] isim ərəb

1. Bir adamın sözü keçmə, hörməti, etibarı, təsiri olma; hörmət, etibar, təsir; avtoritet. □ Naməlsəm camaatının arasında Əminin nüfuzu gündən-günə artır. (N.Nərimanov).
2. Təsir etmə, keçmə, içəriyə işləmə. □ Nüfuz etmək.

Həmçinin bax:

jurnalistika: ictimai nüfuz jurnalistika: işgüzar nüfuz jurnalistika: nüfuzdan düşmək jurnalistika: nüfuzdan salmaq Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

nüfuzedici [nüfuzedici] sifət

Təsirli, təsiredici; ifadəli. □ Nüfuzedici baxış.

 Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

nüfuzlu [nüfuzdu] sifət

Nüfuzu, hörməti, etibarı olan; sözükeçən. □ Nüfuzlu adam.

 Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

nühusət [nühu:sət] isim ərəb

Klassik ədəbiyyatda uğursuzluq, bədbəxtlik, məşumluq, nəhslik mənalarında işlənmişdir. □ Qibleyi-aləm bu əyyami-nühusətdə, yəni novruzdan on beş gün keçənədək gərək özünü səltənətdən xəl edə... (M.F.Axundzadə).

 Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti