Все словари

lağlağı¹ [lağlağı] sifət

1. Çoxdanışan, boşboğaz, naqqal; ağzına və ağlına gələni danışan. □ Lağlağı adam. 

2. İsim kimi: çoxdanışan, boşboğaz, naqqal; ağzına və ağlına gələni danışan adam. □ Ay kişi, Danabaş kəndində nə çox lağlağı var imiş!  (C.Məmmədquluzadə).

lağlağı² [lağlağı]

lağlağıçı [lağlağıçı]

lağlağılıq [lağlağılıx] isim

Boş-boş və çox danışma; naqqallıq, boşboğazlıq. □ Lağlağılıq etmək.

lağ-loğaz [lağ-loğaz] isim

Lağ-loğaza qoymaq. □ Hamı onu lağ-loğaza qoyurdu.

lahut [lahut] isim ərəb

Klassik ədəbiyyatda ilahilik, ülviyyət mənalarında işlənmişdir.

lahuti [lahuti] sifət

Klassik ədəbiyyatda ilahi mənasında işlənmişdir. □ Özümü lahuti bir mənzərə qarşısında təsəvvür edirdim. (S.Hüseyn).

lax¹ [lax] sifət

1. Çürüyüb pis qoxu verən, qoxumuş, xarab olmuş. □ Lax yumurta. 

2. Məcazi mənada: mənasız, boş, düzgün olmayan.

lax² [lax] sifət

1. Yerində möhkəm durmayan, laxlayan, tərpənən, boş. □ Masanın qıçları laxdır. 

2. Ölçüdən böyük olan; boş. □ Ayaqqabı ayağıma laxdır.

laxbalax [laxbalax] zərf

Hər iki tərəfi açıq, taybatay, laybalay. □ Pəncərə laxbalax açıqdır.

laxladılma

laxladılmaq [laxladılmax] feil

Lax hala salınmaq, boşaldılmaq. □ Mizin ayaqları laxladılıb.

laxlama

laxlamaq [laxlamax] feil

1. Yerindən oynamaq, yerində möhkəm durmamaq, lax olmaq, tərpənmək, boşalmaq; möhkəmliyini, sabitliyini itirmək. □ Masanın qıçları laxlayır. 

2. Məcazi mənada: sarsılmaq, möhkəmliyini itirmək.

laxlatma

laxlatmaq [laxlatmax] feil

1. Bir yerə vurulmuş, basdırılmış və ya bənd edilmiş, kip taxılmış şeyi çox tərpədərək boşaltmaq, lax hala gətirmək. □ Mıxı laxladıb çıxartmaq. 

2. Məcazi mənada: sarsıtmaq, zəiflətmək. □ Qoşunun əlahəzrətə itaət etməməsi onun mövqeyini laxladır. (M.S.Ordubadi).

laxlıq¹ [laxlıx] isim

Lax yumurtanın hal və keyfiyyəti.

laxlıq² [laxlıx] isim

1. Lax şeyin halı.

2. Məcazi mənada: boşluq, laqeydlik, ciddiyyətsizlik.