Все словари

kəhkəşan [kəhkəşan] isim fars

Gecələr göy üzündə ağ yol şəklində görünən ulduzlar topası; hacılar yolu, süd yolu. □ Hər ulduzun yeri var kəhkəşanlar içində; Hər nəhrdən su vardır göy ümmanlar içində. (R.Rza).

kəhrəba [kəhrəba] isim fars

1. Müxtəlif xırda bəzək şeyləri qayrılan qatranlı şəffaf, sarı və ya sarı-qonur rəngli bərk maddə. □ Kəhrəbadan qayrılan muncuq. Kəhrəbadan bilərzik.
2. Həmin maddədən qayrılmış bəzək (şeyi). □ Gümüş biləklərin, bəyaz qolların; Sarı kəhrəbası, hayıf ki, yoxdur. (M.P.Vaqif).
3. Sifət kimi: həmin maddədən qayrılmış. □ Kəhrəba qolbaq. Kəhrəba müştük.
4. Məcazi mənada: bərk, qatı. □ Kəhrəba kimi qaymaq. Kəhrəba kimi un.

kəhrəbalı [kəhrəbalı] sifət

Kəhrəbası olan, kəhrəba ilə bəzədilmiş, kəhrəbadan düzəldilmiş. □ Kəhrəbalı bilərzik.

kəhrimə

kəhrimək [kəhriməx'] feil

Qocalmaq, qartlamaq. □ Ağac kəhrimişdir. Sümüyü kəhrimiş adam.

kəhriz [kəhriz] isim fars

Yeraltı su yolu, su kəməri. □ Kəhrizdən su içmək.

kəhrizli [kəhrizdi] sifət

Kəhrizi olan. □ Kəhrizli bağ.

kəhrizşeytanı [kəhrizşeytanı] isim

Zoologiya. Qarınayaqlılar fəsiləsindən dayaz sularda, kəhrizlərdə yaşayan canlı.

kəkə [kəkə] sifət

Danışarkən kəkələyən; kəkov. □ Kəkə uşaq.

kəkələmə [kəkələmə] isim

kəkələmək [kəkələməx'] feil

1. Danışarkən bəzi səsləri qeyri-iradi təkrar edərək çətinliklə danışmaq. □ Danışarkən kəkələmək.
2. Məcazi mənada: nə deyəcəyini bilməyib dili çaşmaq, dili söz tutmamaq, qırıq-qırıq danışmaq. □ Burada müqəssir kəkələdi və cavab verə bilmədi. (H.Nəzərli).
3. Xoruzlanmaq.

kəkələnmə

kəkələnmək [kəkələmməx'] feil

Xoruzlanmaq. □ Bizi heç bir vaxt aldada bilməzsiniz, – deyə .. polis xəfiyyəsi kəkələndi. (M.Hüseyn).

kəkələyə-kəkələyə [kəkələyə-kəkələyə] zərf

Kəkələyərək, dili dolaşa-dolaşa, çaşa-çaşa, dili topuq çala-çala. □ Nə kəkələyə-kəkələyə danışırsan?

kəkəlik [kəkəlix'] isim

Kəkə adamın halı; kəkovluq. □ Kəkəliyindən utanmaq.