Все словари

keratit [keratid] isim yunan

Tibb. Gözün buynuz qişasının iltihabı.

keroqaz [keroqaz] isim rus

Ağ neftlə yanan qızdırıcı cihaz – səssiz primusun bir növü.

keşakeş [keşakeş]

keşik [keşix'] isim

Qarovul, güdük; qoruma.

keşikçi [keşix'çi] isim

1. Adətən silahlı surətdə keşik çəkən, mühafizə edən, qoruyan adam; qarovulçu. □ Keşikçilər Eyvazgili aparıb saldılar dama. (“Koroğlu”).
2. Məcazi mənada: keşik çəkən, mühafizə edən, qoruyan adam; qarovulçu. □ ..Gecələr bu dilrübanın keşikçisi, gündüzlər qulu oldum. (A.Divanbəyoğlu).

keşikçibaşı [keşix'çibaşı] isim

Arxaizm. Keşikçilərin başçısı, böyüyü. □ Keşikçibaşıya xəbər verdilər. (M.S.Ordubadi).

keşikçilik [keşix'çilix'] isim

Keşikçinin işi, vəzifəsi; qarovulçuluq.

keşikxana [keşix'xana] isim

Keşikçilərin olduğu, yerləşdiyi bina; qarovulxana. □ Onların dalınca sarayın keşikxana qulamları çıxdı. (P.Makulu).

keşiş [keşiş] isim

Xristianlarda yepiskop ilə dyakon arasında ruhani rütbəsi və bu rütbəni daşıyan ruhani. □ İç də, bax, sonra duyarsan nə imiş; Ən gözəl töhfə, keşiş göndərmiş. (H.Cavid).

keşişlik [keşişlix'] isim

Keşişin vəzifəsi, işi. □ Keşişlikdən çıxdın, ermənilikdən ki çıxmamısan. (Atalar sözü).

keşişsifət [keşişsifət] sifət

Keşiş kimi uzun saqqalı olan; görünüşcə, qiyafəcə keşişə oxşayan. □ Hamı boynu zəncirli, keşişsifət, uzun çalsaqqal, qarapaltar kişinin ağzından çıxacaq hökmün necə olacağına müntəzir idi. (Mir Cəlal).

keşkə [keşkə] isim

1. Dialekt. Dərinin üzərində əmələ gələn ərp. □ Əli keşkə atıb.
2. Dialekt. Quru meyvənin üstündə şəkərdən əmələ gələn ağ qat. □ Əncir qurusu keşkə atıb.

keşkəl [keşkəl] isim

1. Dialekt. Əkin yerinə çəkilən kiçik su arxı. □ Dar bir su keşkəlinin yanındakı dəyədə atlarını saxladılar. (S.Rəhman).
2. Dialekt. Kiçik çay və ya arxın üstündən keçmək üçün uzadılmış tir, ağac.

keşkələnmə

keşkələnmək [keşkələmməx] feil

Dialekt. Keşkə atmaq, üstü qabıq tutmaq.