Словари
Все словари
kam1 [kam] isim fars
1. Arzu, məqsəd, məram, murad. □ Neçə ildir gözümüzü Mürsəlin toyuna dikmişik, bu bizim üçün böyük kamdır... (A.Şaiq).
2. Arxaizm. Kamınca, kamımca şəklində – ürəyincə, ürəyimcə; istədiyin kimi, istədiyim kimi. □ Yüz il yaşayıb bircə gün ömrümdə fələkdən; Kamımca mədar olmasa, mən neyləyə billəm? (Ə.Vahid).
kam2 [kam] isim fars
Klassik ədəbiyyatda ləzzət, zövq mənalarında işlənmişdir.
Həmçinin bax:
kamal [kamal] isim ərəb
1. Kamillik, yetkinlik.
2. Elm, ürfan, fəzilət. □ Atan oxumuşdu, kamalı var idi. (M.F.Axundzadə).
3. Nöqsansızlıq, mükəmməllik, tamamlıq, bitkinlik.
4. Ağıl, zəka, dərrakə. □ Kamil insan kamalından bəlli olar. (Atalar sözü).
5. İnsan ömrünün yetkinlik dövrü.
6. İzafət tərkiblərində qoşulduğu sözə bitkinlik, tamlıq, mükəmməllik mənası verir; məsələn, kamali-ehtiramla (tam ehtiramla, artıq ehtiramla), kamali-ləzzətlə (böyük ləzzətlə), kamali-diqqətlə (tam diqqətlə, böyük diqqətlə).
Həmçinin bax:
kaman [kaman] isim fars
1. Alt tərəfi diz üstünə qoyulub yayla çalınan musiqi aləti; kamança. □ Kaman çalmaq. Əzizim, kaman sızlar; Qəlb susar, kaman sızlar; Kamallı dost qədrini; Nə bilər kamalsızlar. (Bayatı).
2. Oxatan yay. □ Ox atılır, sanki kaman səslənir; Saheyi-meydanda vurur tək səbir. (M.Ə.Sabir).