Все словари

imajinizm [imajinizm] isim fransız

Ədəbiyyatşünaslıq. XX əsrin əvvəllərində rus poeziyasında ədəbi yaradıcılıqda ideyalılığı rədd edən formalist cərəyanlardan biri.

imalə¹ [ima:lə] isim ərəb

1. Mədəni süni surətdə təmizləmək məqsədilə düz bağırsağa maye daxil etmə. □ İmalə etmək.
2. Bu mayeni düz bağırsağa yeridən alət.

imalə² [ima:lə] isim ərəb

Ədəbiyyatşünaslıq. Arxaizm. Əruz vəznində yazılmış şeirlərdə qısa oxunması lazım gələn hərəkənin vəznə uyması üçün qeyri-təbii olaraq uzadılmasından ibarət vəzn nöqsanı.

imam [imam] isim ərəb

1. İlahiyyat. Müsəlmanlarda camaat namazına başçılıq edən, habelə bir məhəllədə nikah, ölüm və s. dini işlərə baxan ruhani. □ Verəndə imam olur, alanda şümür. (Atalar sözü).
2. Məzhəb və ya təriqət başçısı.
3. Şiə məzhəbi başçısı sayılan Əli və onun övladlarına verilən ad. □ İmam üçün ağlayan gözdən olar. (Atalar sözü).
4. Bəzi kiçik ərəb dövlətlərində dövlət başçısı.

imamcümə [imamcümə] isim ərəb

İlahiyyat. Cümə günləri camaat namazına başçılıq edən ruhani. □ ..Təbriz böyük şəhərdir, savadlı imamcümələr var. (P.Makulu).

imamət [ima:mət] isim ərəb

İlahiyyat. İmamlıq. □ Vaxta ki, ona imamət verilib, o hər şeyi bilər. (Ə.Haqverdiyev).

imamlıq [imamlıx] isim

İlahiyyat. İmam vəzifəsi, imam rütbəsi. □ İmamlıq etmək.

imamzadə [imamza:də] isim ərəb/fars

İmamların, övliyaların və onların övladlarının basdırıldığı yer; ziyarətgah. □ İmamzadəyə xeyli adam toplaşmışdı.

iman [iman] isim ərəb

1. İnanma, dərin inam. □ Hələ də öz imanında möhkəm qalmaq istəyirdi. (M.İbrahimov).
2. İslamiyyətdə dinə, Allahın birliyinə, peyğəmbərlərə inanma və bunu dillə iqrar etmə; etiqad. □ Dil zülfilə rüxsarüvə çün qıldı təmaşa; Avarə qalıb küfr ilə iman arasında. (Heyran xanım).

imanla [imannan] zərf

Etiqadla, inanaraq. □ İmanla söyləmək.

imanlı [imannı] sifət

1. Dinə inanan, dindar.
2. İnsaflı. □ İmanlı qarı.

imansız [imansız] sifət

1. Dinsiz, Allahsız, etiqadsız; kafir. □ İmansız adam.
2. İsim kimi: dinsiz, Allahsız, etiqadsız adam; kafir. □ Pulsuz bazara gedən imansız gora gedər. (Atalar sözü).
3. Məcazi mənada: mərhəmətsiz, insafsız, qəddar. □ İmansız kişi.
4. İsim kimi məcazi mənada: mərhəmətsiz, insafsız, qəddar adam. □ Dinsizin öhdəsindən imansız gələr. (Atalar sözü).

imansızcasına [imansızcasına] zərf

İnsafsızlıqla, mərhəmətsizcəsinə, amansızcasına, qəddarcasına.

imansızlıq [imansızdıx] isim

1. Dinsizlik, kafirlik.
2. Məcazi mənada: mərhəmətsizlik, insafsızlıq, qəddarlıq, amansızlıq.

imarət [ima:rət] isim ərəb

Böyük və qəşəng bina, ev; mülk, tikili. □ İkimərtəbəli imarət.

imdad [imdat] isim ərəb

Kömək, yardım; darda qalmış bir adamın köməyinə yetişmə, dadına yetmə. □ Koroğlunun dəlilərdi imdadı; Qılınc çəkdi, hasil ola muradı. (“Koroğlu”).