Словари
Все словари
fırlanmaq [fırrammax] feil
1. Öz oxu ətrafında dairəvi hərəkət etmək, dolanmaq, hərlənmək, dövr etmək. □ Dəyirman pərləri elə fırlanır ki, görmək olmur. (Mir Cəlal).
2. Bir şeyin ətrafına dolanmaq, hərlənmək, o yan-bu yanına keçmək. □ Evin ətrafına fırlanmaq.
3. Rəqs zamanı dönmək, dolanmaq, hərlənmək. □ Qaraca qız elə bir tərzdə fırlandı ki, baxanların nəzərində bir şar kimi göründü. (S.S.Axundov).
4. Konkret bir məqsədi olmadan gəzmək; gəzişmək, gəzinmək. □ Parkda fırlanmaq.
5. Kiçik bir yerdə ora-bura hərəkət etmək; gedib-gəlmək, gəzinmək, gəzişmək. □ Gənc bir doktor daima.. başı yanında fırlanırdı. (Ə.Məmmədxanlı).
Həmçinin bax:
fırlatmaq [fırratmax] feil
1. Fırlandırmaq, dolandırmaq, hərləndirmək. □ Maşının sükanını fırlatmaq.
2. Bir şeyi şiddətlə və saymazyana atmaq, tullamaq, tolazlamaq; atmaq. □ Hirsindən boşqabı götürüb həyətə fırlatdı.
Həmçinin bax:
fırtına [fırtına] isim
1. Coğrafiya. Güclü küləklə dənizin şiddətlə dalğalanması; qasırğa, tufan. □ Dənizdə fırtına var.
2. Məcazi mənada: coşqun, gurultulu, təlatümlü, mübarizələrlə, keşməkeşlərlə dolu həyat mənasında. □ Günəş çıxdı səhər tezdən; Fırtınadan doğuldum mən. (N.Xəzri).
Həmçinin bax:
fısıltı [fısıltı] isim
1. Ağır nəfəs alan adamın bir-birinə qapanmış dişləri arasından çıxardığı səs; fıs-fıs səsi. □ Yatan yoldaşların xorultusu, fısıltısı otağı bürümüşdü. (A.Şaiq).
2. Məcazi mənada: işləyən maşın, motor və s.-nin çıxardığı həmin səsə oxşar səs. □ Maşının fısıltısı.
fısqırıq [fısqırıx] isim
1. Bir-birinə kiplənmiş dodaqların və ya dişlərin arasından güclü nəfəsvermə, yaxud fıştırıq və s. vasitəsilə çıxarılan kəskin zil səs.
2. Bu cür səs çıxarmaq üçün alət; fıştırıq.
3. Məcazi mənada: hay-küy, qiyamət, həngamə, qalmaqal. □ Fısqırıq qalxmaq.