Все словари

dayılı [dayılı] sifət

1. Dayısı olan.
2. Məcazi mənada: havadarı, himayəçisi, tərəfdarı olan (adətən mənfi mənada).

dayılıq [dayılıx] isim

Ögey dayı.

dayınəvəsi [dayınəvəsi] isim

Dayıoğlunun, ya dayıqızının övladı, dayının nəvəsi.

dayıoğlu [dayoğlu] isim

Ananın qardaşı oğlu.

dayıoğluluq [dayoğlulux] isim

Ögey dayıoğlu, dayının ögey oğlu.

dayıuşağı [dayuşağı] isim

Dayının oğlu, ya qızı.

daylaq [daylax] isim

At balası (altı aylıqdan iki yaşa qədər).

daylaqlı [daylaxlı] sifət

Yanında balası (daylağı) olan. □ Daylaqlı madyan.

dayna [dayna] ədat

Dialekt. Təkid bildirir; da, də. □ Ay Səfiqulu dayı, doğru deyir, dayna! (N.Vəzirov).

dayvinq [dayvinq] isim ingilis

İdman. Akvalanqla su altında üzməkdən ibarət su idmanının bir növü. □ Dayvinqlə məşğul olmaq.

daz [daz] sifət

1. Xəstəlik, qocalıq və b. səbəblərdən başının tükü tökülmüş, başı tüksüz. □ Balacayev özü ucaboylu, ...başı daz, peysəri dolu, ortayaşlı bir adam idi. (S.Rəhimov).
2. İsim kimi: başda tük çıxmayan yer. □ Başının dazı. Dazın istədiyi qara saç olar. (Atalar sözü).
3. Otsuz, bitkisiz, çılpaq; yarpaqsız. □ Daz çöl. Daz ağaclar.

dazbaş [dazbaş] sifət

Başı daz olan, başında tükü olmayan. □ Dazbaş kişi.

dazı [dazı] isim

Botanika. Ot və kol bitkiləri daxil olan bitki cinsi; boyotu.

dazlanma

dazlanmaq [dazdammax] feil

1. Daz hala düşmək, başının tükləri tökülmək.
2. Otsuz, bitkisiz hala gəlmək; yarpaqlar tökülmək.