Все словари

dava-şavasız [da:va-şa:vasız]

davacat [davacat] isim ərəb

1. Dava-dərman, dərmanlar. □ Bəzi para davacat və cihazlar da gətirmişəm. (S.Rəhimov).
2. Məcazi mənada: içki. □ Mikayıl, bu süfrədə davacat görməyirəm, yoxsa hacı evində davacat olmaz? (N.Vəzirov).

davacatxana [davacatxana] isim ərəb/fars

Arxaizm. Aptek, dərmanxana.

davacıl [da:vacıl]

davaçı¹ [davaçı] isim

Dava-dərman hazırlayan və satan adam. □ Səttarxandan sonra Əli davaçı danışmağa başladı. (P.Makulu).

davaçı² [da:vaçı] sifət

1. Hər şeydən ötrü dava edən, dava axtaran, dava salan. □ Davaçı adam. Davaçı qonşu.
2. Arxaizm. İsim kimi: biri ilə davalı işi olan. □ Məhkəmədə davaçının dindirilməsi.

davaxana [davaxana]

davakar [da:vakar] sifət ərəb/fars

Hər şeydən ötrü dava edən, dava axtaran, dava salan. □ Davakar adam.

davakarlıq [da:vakarrıx] isim

Davakar adamın xasiyyəti; dava etmək xasiyyəti; dava salma. □ Böyləcə dava etməzin hər vəqt; Davakarlıqda tapmışam şöhrət. (A.Səhhət).

davalama

davalamaq [davalamax] feil

Dərmanlamaq, dərman səpmək, dərman vurmaq. □ Yaranı davalamaq.

davalanma

davalanmaq [davalammax] feil

Dərmanlanmaq, dərman səpilmək, dərman vurulmaq.

davalatma

davalatmaq [davalatmax] feil

Dərmanlatmaq.

davalı¹ [da:valı] sifət

1. Davaya, mübahisəyə səbəb ola bilən; qalmaqallı, mübahisəli, münaqişəli. □ Davalı məsələ. Davalı yerdə ot bitməz. (Atalar sözü).

2. Küsülü. □ Onlar davalıdırlar.

davalı² [da:valı] sifət

Dərman olan, əlacı olan, müalicəsi mümkün olan. □ Davalı dərd. Davalı xəstəlik.