Все словари

dabanlamaq [dabannamax] feil

Ardınca düşmək, addım-addım izləmək, təqib etmək. □ Yüzlərlə adam bir-birini dabanlayırdı. (S.Rəhimov).

dabanlı [dabannı] sifət

1. Dabanı olan. □ Dabanlı tufli.

2. Məcazi mənada: qılçaları qüvvətli. □ Dabanlı adam.

daban-dabana [daban-dabana] zərf

1. Tamamilə. □ Daban-dabana zidd

2. Ardınca, arxasınca, birgə. □ Bu şərq küləyilə daban-dabana; Bu uzun yollarda qovub səhəri; Böyük Şərq şerinin dühası gəlir. (M.Şəhriyar).

dabansız [dabansız] sifət

Dabanı olmayan. □ Dabansız ayaqqabı.

dabbağ [dabbağ] isim ərəb

Heyvan dərilərini aşılama vasitəsilə gönə və meşinə çevirmək sənəti ilə məşğul olan usta. □ Dabbağ sevdiyi dərini yerdən-yerə vurar. (Atalar sözü).

dabbağxana [dabbağxana] isim ərəb/fars

Xam dərilərdən aşılama yolu ilə gön və meşin hazırlanan karxana, emalatxana. □ Qadın dabbağxana dərəsi məhəlləsinə dönərkən Fəxrəddin onu səslədi... (M.S.Ordubadi).

dabbağlıq [dabbağlıx] isim

1. Xam dəriləri gön və meşin halına salma sənəti. □ Dabbağlıq etmək.
2. Sifət kimi: gön və meşin olmağa yarayan. □ Dabbağlıq dəri.

dad¹ [dad] isim 

1. Yeyilən və ya içilən şeyin acılıq, şirinlik, turşluq, duzluluq, şitlik və s. cəhətdən hiss olunan xüsusiyyəti; tam. □ Kür suyunun dadı nə acıdır, nə şordur, nə turşdur, ... nə iylidir. (C.Məmmədquluzadə).
2. Məcazi mənada: ləzzət, nəşə. □ Ad mənim, yar özgənin; Neylərəm mən bu dadı. (Sarı Aşıq).

dad² [dad] isim fars

1. Fəryad, fəğan, haray. □ Dedi: ayə nədir bu dadə səbəb; Halətin görsənir nəzərdə əcəb. (S.Ə.Şirvani).

2. Kömək, imdad.
3. Şikayət.

dad³ [dad] nida

1. Aman, haray, vay. □ Ey sevdiyim, səndən qeyri kimim var? Gəl üstümə, aman, öldüm, dad, öldüm! (M.V.Vidadi).

2. Çox vaxt “dad ... əlindən” şəklində işlənir. □ Anlayana da can qurban, anlamayana da, dad yarımçıq əlindən. (Atalar sözü).

dadamal [dadamal] sifət

Bir şeyə (adətən arzu edilməyən şeyə) dadanmış, öyrəşmiş; vərdişli, adətkərdə.

dadanaq [dadanax]

dadandırılma

dadandırılmaq [dadandırılmax] feil

Öyrəşdirilmək, alışdırılmaq, dadanaq edilmək.

dadandırma

dadandırmaq [dadandırmax] feil

Bir şeyin dadını daddırmaqla və ya başqa vasitə ilə alışdırmaq, bir şeyə dadanmasına səbəb olmaq, bir şeyə aludə etmək, dadanması üçün şərait yaratmaq; öyrəşdirmək, alışdırmaq.

dadanıq [dadanıx]