Все словари

canlılıq [cannılıx] isim

1. Canlı şeyin halı. □ ...gözlərində, üzündə, bütün hərəkətlərində qeyri-adi bir canlılıq vardı... (M.İbrahimov).
2. Təsir, qüvvə. □ Hisslərin canlılığı. Təəssüratın canlılığı.
3. Aydınlıq, parlaqlıq, barizlik. □ Canlılıq və həyatilik etibarilə Səməd Vurğunun obrazları xüsusi bir qüvvəyə malikdir. (Mir Cəlal).
4. Məcazi mənada: həyat, dirçəliş, şənlik, şən əhvali-ruhiyyə. □ Züleyxa... kitabxanaya nə isə qeyri-adi bir canlılıq və həyat gətirmişdi.

can-baş [can-baş] isim

Adamın cismani və mənəvi halı; canlı dildə səhhət mənasında işlənilir. □ Canın-başın necədir? Ana əsgər oğlundan canını-başını, səhhətini soruşdu.

can-başla [can-başnan] zərf

Çox həvəslə, ürəkdən, səy və qeyrət göstərərək. □ Can-başla işləmək. Can-başla razı olmaq.

can-can [can-can]

Can-can demək – çox mehribanlıq göstərmək, nəvaziş göstərmək, riqqət göstərmək. □ Yetimə can-can deyən çox olar, çörək verən az. (Atalar sözü).

can-ciyər [can-ciyər] isim

1. Çox yaxın, mehriban, canbir qəlbdə olan dostlar haqqında. □ Bu naxoş hadisədən sonra can-ciyər olan iki dost düşmənə çevrildi.
2. Ən əziz, ən istəkli, doğma. □ O mənim yeganə oğlumdur, canım-ciyərimdir. (S.Vəliyev).

can-dildən [can-dildən] zərf

Ürəkdən, səmimiyyətlə, məmnuniyyətlə, böyük həvəslə, vicdanla, sədaqətlə. □ Tapşırığı həll etmək üçün can-dildən çalışır, əlindən gələni edirdi.

cansağlığı [cansağlığı] isim

Bədənin bütün üzvlərinin normal vəziyyətdə olması, səhhət. □ Cansağlığını qorumaq. Bunların hamısı ötüşər, insana cansağlığı lazımdır... (Ə.Haqverdiyev).

cansıxan

cansıxıcı [cansıxıcı] sifət

1. Darıxdırıcı, usandırıcı, bezdirici, üzücü, çox maraqsız, təngəgətirən. □ Cansıxıcı yerlər. Cansıxıcı suallar.
2. Zərf kimi: darıxdırıcı, usandırıcı, bezdirici, üzücü, çox maraqsız, təngəgətirən. □ Elə bil bütün aləmdən ayırıb, hara isə, cansıxan bir guşəyə atmışdılar. (B.Bayramov).

cansıxıcılıq [cansıxıcılıx] isim

Ürəksıxıcılıq, darıxdırıcılıq, bezdiricilik, usandırıcılıq, maraqsızlıq. □ Salondakı cansıxıcılıq dözülməz idi. (M.Süleymanov).

cansız [cansız] sifət

1. Canlılar aləminə mənsub olmayan, canı olmayan. □ Cansız təbiət. Cansız materiya.
2. Həyat əlaməti olmayan, ölü, ruhsuz. □ Cansız bədən.
3. Məcazi mənada: ölgün, tabsız, gücsüz, taqətsiz, zəif; arıq, sısqa, cılız. □ And olsun Allaha, vuraram, zəif, cansız canın çıxar. (Ə.Haqverdiyev).

cansızlaşma

cansızlaşmaq [cansızdaşmax] feil

Zəifləmək, arıqlamaq, cılızlaşmaq, üzülüb getmək. □ Uşaq lap cansızlaşıb.

cansızlıq [cansızdıx] isim

Zəiflik, arıqlıq, sısqalıq, üzgünlük. □ Cansızlığından yeriyə bilmir.

cansız-çəlimsiz [cansız-çəlimsiz] sifət

Çox cansız, çox zəif, cılız, üzgün. □ Cansız-çəlimsiz uşaq.