Все словари

badaş [badaş]

badbadı [badbadı]

badban [badban] isim fars

Ensiz nazik taxta çərçivəyə yapışdırılmış və uzun sapa bənd edilərək, havaya uçurulan kağız; çərpələng. □ Badban uçurmaq.

badə [ba:də] isim fars

1. Şərab, çaxır (bəzən obrazlı təşbehlərdə işlənir). □ Badə düşkünü. Ey dəhanı şəkkər, ləbləri badə; Gün cəmalın eşq əhlinə ayinə. (M.V.Vidadi)

2. Məcazi mənada: şərab piyaləsi mənasında. □ Koroğlu əlini uzadıb bir badə doldurdu. (“Koroğlu”)

badənuş [ba:dənuş] isim fars

Şərab içən, içki içən; əyyaş.

badəpərəst [ba:dəpərəst] sifət fars

İçki düşkünü, şərab düşkünü. □ Badəpərəst adam.

bad-fəna

badı [badı] isim

Dialekt. Saxsı nimçə, dövrə.

badımcan [badımcan] isim

Tünd-bənövşəyi rəngli tərəvəz bitkisi. □ Badımcan ləki. Badımcan dolması.

badımcanburun [badımcanburun] sifət

Yekə, göyərmiş burnu olan. □ Uzunbığ və badımcanburun mirab xəşəl qarnını qabağa verib içini arıtladı. (S.Rəhimov).

badımcançiçəklilər [badımcançiçəx'lilər] isim

Botanika. Birillik və çoxillik yarımkol və ya kolşəkilli bitkilər fəsiləsi.

badımcanı [badımcanı] sifət

Badımcan rəngli, tünd-bənövşəyi. □ Badımcanı sətin.

badımcanlıq [badımcannıx] isim

Badımcan əkilmiş yer.

badış [badış] isim

1. Toyuqların ayağına nişan üçün tikilən əsgi, çit parçası.
2. Alıcı quşların baldırına keçirilən tumac qayış; cılğı.
3. Sapdan toxunma halqa.

badi-səba [badi-səba] isim fars/ərəb

Səba yeli, səhər əsən xəfif, sərin yel; meh. □ Ey badi-səba, məndən ol yarə salam eylə. (M.V.Vidadi)