Все словари

beçədan [beçədan] isim fars

Uşaqlıq, balalıq, ana qarnı.

beçəxor [beçəxor] isim fars

Qadınların uşaqlıqlarında əmələ gələn bir xəstəliyin xalq arasında adı.

beçələmə

beçələmək [beçələməx'] feil

1. Yeni əmələ gəlmiş ana arı və işçi arıların səbətdən çıxıb döl vermək, beçə vermək; özündən yeni arı dəstəsi ayırmaq. □ Arılar yayda beçələmişdir.
2. Zoğ atmaq, zoğlanmaq, yeni zoğ vermək.

beh [beh] isim ərəb

Bütün təəhhüdün, ya sifarişin yerinə yetirilməsini təmin etmək üçün işi icra edən şəxsə qabaqca verilən pul. □ Beh almaq. Beh vermək.

behbazar [behbazar] isim

Sözübütövlük, etibar, sövdə, vədədə doğruluq.

behbud [behbut] isim fars

Qalın tiyəli, qında gəzdirilən iri bıçaq (silah).

behbudlama

behbudlamaq [behbutdamax] feil

Behbudla vurmaq, behbudla yaralamaq.

behbudlanmaq [behbutdammax] feil

Behbudla vurulmaq, yaralanmaq.

behbudlaşma

behbudlaşmaq [behbutdaşmax] feil

Bir-birini behbudla vurmaq, yaralamaq.

behişt [behişt] isim fars

1. Dini etiqadlara görə, bu dünyada savab iş görmüş adamların axirətdə səadət içərisində yaşayacaqları yer; cənnət. □ Minnət ilə behiştə getməkdənsə, minnətsiz cəhənnəmə getmək yaxşıdır. (Atalar sözü).
2. Məcazi mənada: son dərəcə gözəl, mənzərəli, ürəkaçan yer haqqında (bəzən şairanə təşbehlərdə). □ Dünya gözümdə behişt bağına döndü. Mənim bağü behiştim yardır, cənnətdə karım yox. (S.Ə.Şirvani).

behiştlik [behiştdix'] sifət

Dini nöqteyi-nəzərdən günahsız olduğu üçün behiştə layiq olan (ölən adama hörmət üçün deyilir). □ Behiştlik adam.

behləmə