Все словари

bandit [bandit] isim italyan

Soyğunçu, quldur, qarətkar, talançı. □ Bandit dəstəsi.

banditcəsinə [banditcəsinə] zərf

Bandit kimi, quldur kimi, quldurcasına.

banditizm [banditizm] isim italyan

Quldurluq, soyğunçuluq, zorakılıq, adam öldürmək, təxribatçılıq və s. məqsədilə silahlı quldur dəstələri yaratmaqdan, bu dəstələrdə və onların düzəltdiyi basqınlarda iştirak etməkdən ibarət cinayət işi. □ Banditizm ilə mübarizə.

bandur [bandur] isim yunan

Barmaqla çalınan çoxsimli, geniş qollu Ukrayna musiqi aləti. □ De, kimin yurdudur sünbüllü çöllər? Kimindir banduru söylədən ellər? (S.Vurğun)

bandura [bandura]

bandurçalan [bandurçalan] isim

Bandur adlı musiqi aləti çalan çalğıçı.

bandurçu [bandurçu]

bani [ba:ni] isim ərəb

1. Bir şeyin əsasını, bünövrəsini qoyan, təsis edən, bina edən, tikən, quran, yaradan. □ Üzeyir Hacıbəyov Azərbaycan opera sənətinin banisi olmuşdur.

2. Təşəbbüsçü, səbəbkar. □ Bu ədavətdə bani hansı idi və müqəssir hansı idi? (C.Məmmədquluzadə)

banka¹ [bank'a] isim polyak

1. Silindrşəkilli şüşə və ya saxsı qab. □ Bankanın ağzı açılanda ətir qoxusu evi başına götürdü. (Ə.Haqverdiyev).

2. Konservləşdirilmiş məmulat üçün dairəvi tənəkə qab (ət, balıq konservlərinin qabı).
3. Tibb. Xəstələrin kürəyinə qoyulan armudşəkilli şüşə qab. □ Belinə banka qoydurmaq.

banka² [bank'a] isim holland

Qayıqda avarçəkənlər üçün qoyulmuş oturacaq.

bankə [bankə] isim holland

Dənizin dayaz yerlərindən ibarət olan sahə. □ Xəzər dənizində Kür bankəsi.

bankir [bankir] isim fransız

Kapitalist ölkələrində; bank sahibi və ya səhmdarı; kapitalist.

bankrotluq [bank'rotdux] isim

Müflislik.

banlama

banlamaq [bannamax] feil

1. Oxumaq, ötmək (xoruz, beçə, qırqovul haqqında). □ Vaxtsız banlayan xoruzun başın kəsərlər. (Atalar sözü)
2. Məcazi mənada: qışqırmaq, bağırmaq, birdən yerindən danışmaq. □ Nə banlayırsan oradan.

banlaşma