Все словари

əraq¹ [əraq] isim

Musiqi. Azərbaycan klassik muğamlarından birinin adı. □ 12 əsas muğam bunlar idi: üşşaq, nəva, busəlik, rast, Əraq, İsfahan, zirəfkənd, büzürg, zəngulə, rəhavi, Hüseyni və Hicaz. (Ü.Hacıbəyli).

əraq² [əraq] isim

ər-arvad [ər-arvat] isim

Kişi ilə arvadı bir yerdə. □ Ər-arvadın savaşı – yaz gününün yağışı. (Atalar sözü).

ər-arvadlı [ər-arvatdı] zərf

Ər və arvad bir yerdə olduqları halda. □ Ər-arvadlı gəldilər.

ər-arvadlıq [ər-arvatdıx] isim

Ərlə arvadın qohumluq münasibəti; izdivac.

ərazi [əra:zi] isim ərəb

ərbab [ərbap] sifət ərəb

Arxaizm. Ağa, cənab; sahib (bəzən zarafatla, masqara ilə deyilir). □ Ərbabın sükutu Ağarzaya bir qədər də cürət ... verdi. (Mir Cəlal).

ərbəin [ərbəyin] isim ərəb

Müsəlman təqvimində: məhərrəm ayının birindən başlayaraq qırx gün davam edən müddət.

ərcanlı [ərcannı] sifət

Ərini çox sevən və ona yaxşı qulluq edən (arvad).

ərcik [ərcix'] isim

Ərə bənzətmə.

ərdəm [ərdəm] isim

Hövsələ, səbir, həvəs, girdar. □ Ərdəmi yoxdur.

ərdo¹ [ərdo] isim

1. Mifologiya. Qorxunc vücud; qulyabanı. □ Qorxma oğlum! Ərdo yoxdur, yalandır; O ağaran su üzündə dumandır. (A.Səhhət).
2. Dialekt. İribədənli, qorxunc, çirkin adam haqqında. □ Ərdodu, qabandı, qoyma, gəldi! (M.Ə.Sabir).

ərdo² [ərdo] isim

1. Paltar yuyulmuş çirkli su.
2. Məcazi mənada: horra, yal. □ Xörək deyil, ərdodur.

ərəb [ərəp] isim

1. Ön Asiyada və Şimali Afrikada yaşayan, sami dilləri qrupuna daxil olan xalq və bu xalqa mənsub adam. □ Ərəb dili. Ərəb xalqı. Ərəb ölkələri.
2. Məcazi mənada: qara adam, zənci mənasında. □ Bu lap ərəbdir ki.

ərəbcə [ərəbcə] zərf

1. Ərəb dilində. □ Ərəbcə danışmaq.
2. İsim kimi: ərəb dili. □ Ərəbcəni yaxşı bilir. Ərəbcədən tərcümə.

ərəbcələşdirilmə

ərəbcələşdirilmək [ərəbcələşdirilməx'] feil

Ərəb dili qaydalarına uyğunlaşdırılmaq.