Все словари

şirniklik [şirniklix'] isim

Şirni olaraq verilən pay. □ Qayçım parçanı kəsmir, şirniklik üçün “qayçıkəsməz” verin, qayçım da kəssin. (R.Əfəndiyev).

şirnikmək [şirnikməx'] feil

Alışmaq, öyrəşmək, uyuşmaq, həvəslənmək. □ Nə deyim, qızdır, şirnikməsə, qaçmaq istəsə, ona da həmiyyət göstərərəm. (Ə.Məmmədxanlı).

şirniyyat [şirniyat] isim fars

Şirnidən hazırlanan hər növ dadlı, şirin şeylər, qənnadı məmulatı. □ Süfrəyə şirniyyat düzmək.

şirpəncəsi [şirpəncəsi] isim

Botanika. Yaşımtıl çiçəkləri və qırış-qırış yarpaqları olan ot bitkisi.

şir-şəkil [şir-şəkil] isim

Üz, sifət, görkəm, sir-sifət. □ Onun şir-şəkili xoşuna gəlmir. Bu nə şir-şəkildir?

şirvanşahlar [şirvanşahlar] isim

Tarix. Ərəb işğalına qədərki Şirvanşahlar dövlətində hökmdarlar sülaləsi.

şiş¹ [şiş] isim

1. Bədənin hər hansı bir yerində əmələ gələn toxuma qabarması; ur. □ Üzdə şiş. Qıçının şişi çəkilmək.
2. Tibb. Hər hansı bir bədən üzvü toxumasının qeyri-normal böyüyüb artması. □ Qorxusuz şiş. Qorxulu şiş.
3. Sifət kimi məcazi mənada: köp, qabarıq, irəliyə doğru çıxmış. □ Şiş qarın.
4. Sifət kimi: qalın, şişmiş. □ Yarməmməd şiş qovluğu açdı. (M.İbrahimov).

şiş² [şiş] isim

1. Kabab bişirmək üçün ucu iti dəmir və ya ağac çubuq. □ Əti şişə çəkmək. Bir şiş kabab.
2. Sifət kimi: iti, sivri. □ Şiş ucları buludlarla döyüşən; Dağlarında buzları var ölkəmin. (C.Cabbarlı).

şişbaş [şişbaş] sifət

Başı uzunsov, uzunbaşlı.

şişbaşlı [şişbaşdı]

şişburun [şişburun] sifət

Burnunun ucu iti, nazik. □ Şişburun oğlan.

şişdirmə [şişdirmə]

şişdirmək [şişdirməx'] feil

Üfürüb doldurmaq, köpürtmək, qabartmaq, şişkin hala gətirmək.

şişə [şişə]

şişəbənd [şişəbənt]