Словари
Все словари
şey [şey] isim ərəb
1. Məişətdə, işdə və s.-də lazım olan hər hansı bir cisim, maddə, zad, əşya, nəsnə. □ Müəllimin böyründə qəzetə sarılı iki şey vardı. (Ə.Vəliyev).
2. Bir şey şəklində – qeyri-müəyyən, qeyri-məlum şey, hadisə və s. □ Sənə bir şey verdimi? Bazardan bir şey ala bildin?
3. Bir yerdən başqa yerə aparmaq üçün yığılıb bağlanmış yük, çamadan və s. (adətən cəm şəklində). □ Şeyləri maşına yığmaq. Şeyləri baqaja vermək.
4. Ədəbi, bədii, elmi və s. əsər. □ Bir dənə də olsun iri şey yazmamışdır.
5. Fakt, iş, real hadisə. □ Qeyri-adi şey. Məsələyə ciddi bir şey kimi baxmaq lazımdır.
6. İş, hərəkət, əməl. □ Belə şeylərə baş qoşma.
Həmçinin bax:
şeyx [şeyx] isim ərəb
1. Ərəbistanda qəbilə və ya əşirət başçısı. □ Digər şeyxlər və müridlər də gəlib birər-birər ətrafına toplaşırlar. (H.Cavid).
2. İlahiyyat. Təriqət başçısı və hər hansı bir təriqətə mənsub olub orada ibadətlə məşğul olan, dərvişlərə başçılıq edən şəxs. □ Şeyxlər meyxanədən üz döndərərlər məscidə. (M.Füzuli).
3. Pirə baxan, pirdə nəzir yığan adam. □ Pirin şeyxi qısaboylu, qarnı və peysəri yoğun, ağbənizli, uzunsaqqal bir molla idi. (E.Sultanov).
Həmçinin bax: