1. Bir şeyin irəli tərəfi, ön tərəfi, üz tərəfi.
2. Qoşma kimi yerlik halda qabağında – qarşısında, önündə, qənşərində.
3. Üzə tərəf olan cəhət; qabaq. □ Evin önü.
Həmçinin bax:
1. Qabaqcıl. □ ..Qəhrəman istəyir balaca Sabir.. öncül adamlardan olsun. (S.Rəhimov).
2. İsim kimi: qabaqcıl. □ ..Aslanov yoldaş onun adını daha geridə qalanlar sırasında deyil, öncüllər sırasında çəkəcək. (M.Hüseyn).
3. Başçı, öndə gedən, qabaqda gedən, başçılıq edən. □ Öncülünü itirmiş durna dəstəsini andıran bu qız dəstəsinin səsi meşəyə düşür, ağacların arası ilə uzana-uzana gedirdi. (Ə.Vəliyev).