Все словари

ögeylik [ögeylix'] isim

Doğma olmama, ögey olma. □ ..Dözdülər anasız məhəbbətimə; Mən isə dözmədim ana adıyla; Onların ögeylik sədaqətinə. (S.Tahir).

ögəc [ögəç] isim

Zoologiya. Üçyaşar erkək qoyun. □ Toğlu birillik, şişək ikiillik, ögəc üçillik olardı. (H.Sarabski).

öhdə [öhdə] isim ərəb

Öz üzərinə götürülən və yerinə yetirilməsi vacib olan vəzifə; təəhhüd, borc. □ Dinsizin öhdəsindən imansız gələr. (Atalar sözü).

öhdəçi [öhdəçi] isim

Hər hansı bir işi görməyə, yerinə yetirməyə söz verən, üzərinə təəhhüd götürən adam.

öhdəçilik [öhdəçilix']

öhdəlik [öhdəlix'] isim

Mütləq yerinə yetirilməli olan iş; öhdəçilik. □ Üzərinə öhdəlik götürmək.

öhö [öhö]

Öskürərkən çıxan səsi bildirən təqlidi söz.

öhö-öhö [öhö-öhö]

ökcə [ökcə] isim

Ayaqqabı altının topuq altına düşən hündür hissəsi; daban.

öksüz [öksüz] isim

1. Yetim. □ Ta uşaqlıqdan öksüz qalmış Gülzar öz kor anası ilə yoxsul qardaşı Aslanın himayəsində yaşayırdı. (C.Cabbarlı).
2. Sifət kimi məcazi mənada: kimsəsiz, baxımsız. □ Öksüz uşaq.
3. Sifət kimi məcazi mənada: uğursuz, bədbəxt, talesiz. □ Öksüz taleyimtək gecikdin nədən? Karvanqıran doğdu, görünmədin sən. (C.Cabbarlı).

öksüzlük [öksüzdüx'] isim

1. Yetimlik.
2. Kimsəsizlik. □ Baxdım ki, sürünməyin sonu yoxdur, buraxdım; Qapadım bir məzara öksüzlüyün daşını. (A.İldırım).

öküz [öküz] isim

1. Zoologiya. İş heyvanı kimi istifadə edilən buğa. □ Öküzün cütə getməyənini ətlik adına satarlar. (Atalar sözü).
2. Məcazi mənada: çox yekə, nahamar, zorba adam haqqında.
3. Məcazi mənada: qaba, kobud, qanmaz adam haqqında.

öküzgözü [öküzgözü] isim

Botanika. Sarı çiçəkləri təbabətdə işlədilən ot bitkisi.

öküzlük [öküzdüx'] isim

1. Yekəlik, nahamarlıq, zorbalıq (adam haqqında).
2. Məcazi mənada: qabalıq, kobudluq, qanmazlıq.

ölçdürmə