Все словари

özülsüz [özülsüz] sifət

Özülü, bünövrəsi olmayan; bünövrəsiz, təməlsiz. □ Bina tez uçular özülsüz olsa; Əməl də düz olar şüur düz olsa. (B.Vahabzadə).

özümünkü [özümünkü] əvəzlik

1. Özüm(üz)ə aid olan, özüm(üz)ə məxsus olan; mənimki, bizimki. □ Kitablar özümünküdür.
2. İsim kimi: özüm(üz)ünkülər – mənə, bizə yaxın olan adamlar, yoldaşlarım(ız) (adətən cəm şəklində). □ Özümünkülər gəldilər.

özümüzünkü [özümüzünkü]

özündənbəy [özünnənbəy] isim

Özünü böyük göstərməyə çalışan adam. □ Özündənbəyin biridir.

özündəngetmə [özünnəngetmə] isim

Hissini, huşunu itirmə; qəşş etmə, ürəkkeçmə.

özünəbəy [özünəbəy]

özünəxidmət [özünəxidmət] isim

Özü-özünə xidmət etmə, öz məişət və s. ehtiyaclarını özü təmin etmə. □ Özünəxidmət mağazası.

özünənəzarət [özünənəza:rət] isim

Öz hərəkətinə, işinə, səhhətinə nəzarət etmə. □ Özünənəzarət həkim nəzarətini tamamlayan mühüm vasitədir.

özünüçəkən [özünüçəkən] sifət

Özünü başqalarından yüksək tutan; lovğa, təkəbbürlü, özünü dartan. □ Əsədüddövlə təkəbbürlü, özünüçəkən, ağızdan cəfəng bir adam idi. (P.Makulu).

özünüdartan [özünüdartan]

özünüidarə [özünüida:rə] isim

1. Hüquq. Hər hansı bir təşkilatın, cəmiyyətin, təsərrüfat, yaxud inzibat vahidinin və s. öz daxili işlərini yerli qüvvələrlə həll etmə hüququ. □ ..1920-ci ildə Şeyx Məhəmməd Xiyabaninin Təbrizdə yaratdığı demokratik özünüidarə üsulunu .. məhv etdilər. (M.İbrahimov).

2. Hüquq. Daxili qanunvericilik və idarəetmə işlərində sərbəst olma hüququ; muxtariyyət.

özünüqoruma [özünüqoruma] feil

Özünü təhlükədən, zərbədən və s.-dən mühafizə etmə, qoruma. □ Zədələnmənin qarşısını almaq üçün qoruma və özünüqoruma tədbirlərinin çox böyük əhəmiyyəti vardır.

özünümüdafiə [özünümüda:fiyə] isim

Özünü hər hansı bir təhlükədən, hücumdan, düşmən hərəkətlərindən öz qüvvəsi ilə müdafiə etmə. □ Özünümüdafiə tədbirləri. Özünümüdafiəyə hazır olmaq.

özünümüşahidə [özünümüşa:hidə] isim

Öz üzərində müşahidə aparma, öz-özünü müşahidə etmə; öz hərəkətləri, hissləri, fikirləri üzərində müşahidə aparma.

özününkü [özününkü] əvəzlik

1. Özünə məxsus olan, özünə aid olan. □ Paltar özününküdür.
2. İsim kimi: öz adamı, öz qohumu, öz yaxını, yaxud öz şeyi, öz fikri və s. □ Yoldaşın sözünə inan, özününkündə dayan. (Atalar sözü).