Все словари

çilikləmə

çilikləmək [çilix'ləməx'] feil

Qısa-qısa, çilik kimi doğramaq.

çiling¹ [çilink] isim

Çilingağac oyununda pəli vurmaq üçün ağac parçası.

çiling² [çilink]

Bax: çəlik (1-ci mənaya).

çilingağac [çilingağaç] isim

İki dəstə oyunçunun çiliyi və ya topu ağacla vurub müəyyən məsafəyə çatdırmasından ibarət uşaq oyunu. □ ..yaşıl bir yastanada çilingağac oynamağa başladılar. (Ə.Abasov).

çilingər [çilingər] isim

Əllə metaldan müxtəlif şeylər qayıran, quraşdıran və ya təmir edən usta. □ Avtomobil çilingəri.

çilingərxana [çilingərxana] isim

Çilingər emalatxanası. □ Çilingərxanaların yanında təzə silah bazarı düzəlmişdi. (Mir Cəlal).

çilingərlik [çilingərrix'] isim

Çilingərin sənəti, işi, ixtisası. □ Yazsam çilingərin iş, hünərindən; Sanki çilingərlik sənətim də var. (S.Vurğun).

çillə [çillə] isim

1. Doğuşdan, toydan və ya ölümdən keçən qırxgünlük müddət.
2. Qışın böyük və kiçik çillədən ibarət ilk iki ayı (60 gün). □ Qışın çilləsində isti sobanın, közərən buxarının qırağında oturan adam qızmar günləri fikrinə gətirib, damcılı bulağı xatırlayırdı. (S.Rəhimov).

çilli [çilli]

çilov [çilov] isim

Lobya, mərci, əriştə, düyü və göyərtidən bişirilmiş aş, plov. □ Aşpaz çilovu verir. Molla yeyib görür ki, doymadı.

çilovçu [çilovçu] isim

Keçmişdə çilov bişirib satmaqla məşğul olan adam, aşpaz. □ ..bir az fikirləşəndən sonra dümdüz gedib girir çilovçu dükanına ki: – Bir çilov ver.

çilovpəz [çilovpəz]

çilsifət [çilsifət] sifət

Üzündə çil olan; üzü çil-çil. □ Çilsifət tibb bacısı elə .. güldü ki, dəhlizə səs saldı. (B.Bayramov).

çilsifətli [çilsifətdi]

çim¹ [çim] isim

1. Torpağın, kökləri bir-birinə sarışmış sıx ot bitkiləri bitmiş üst qatı, təbəqəsi.
2. Həmin qatdan kəsilmiş hissə. □ Uşaqlardan birisi yamacda çim kəsər, qalanları çimləri çılpaq kürəklərinə qalaq-qalaq yığıb sahilə daşıyar, çayın qolunun suyunu o biri tərəfə döndərərdilər. (İ.Hüseynov).
3. Üzəri cığ və s. su bitkiləri ilə örtülmüş lehməli su qatı. □ ..çim altından baxan qurbağa kimi iri, domba gözlərini qarovulçuya zilləmişdi. (P.Makulu).

çim² [çim] ədat

1. Xalis, qatışığı olmayan və ya çox az olan. □ Qərənfil xala Camal əmiyə dörd iri fətir uzadaraq: – Bunları tək-tək qoy, çünki çim süddə yoğurmuşam, kiflənə bilər. (Ə.Vəliyev).
2. Başdan-başa, büsbütün. □ Xörək çim yağdır. Bu, ət deyil, çim piydir.