Все словари

çaqqıldamaq [çak'qıldamax] feil

Çaqqıltı səsi çıxarmaq.

çaqqıltı [çak'qıltı]

Bax: çaqqaçaq.

çal [çal] sifət

1. Başqa rənglə qarışıq boz rəng; açıq-boz və ya tünd-boz. □ Əziziyəm, yan dursun; Çal papağın yan dursun; Sən ki məni yandırdın; Allah səni yandırsın. (Bayatı).
2. Ağarmağa başlamış, dən düşmüş. □ Qoca çal qaşları altında gizlənmiş gözlərini yarı qapayaraq şagirdinə qulaq asdı. (Ə.Məmmədxanlı).
3. Bitkisi az olan və ya heç olmayan; boz. □ Çal təpələr, boz dağlar da xeyli uzaqdı; Nə mələyən cüyür vardı, nə qoyun-quzu. (Ə.Cəmil).

çala [çala] isim

Çökək yer, çuxur yer, çökəklik. □ ..it balaca çaladakı ayranı uzun, qırmızı dili ilə laqqıldada-laqqıldada içir. (İ.Məlikzadə).

çalacıq [çalacıx] isim

Kiçik çala. □ Çalacıqlar qazılmalıdır.

çala-çökək [çala-çökəx']

çala-çuxur [çala-çuxur] isim

1. Hamar olmayan, çala-çuxur çox olan yer, oyuq-oyuq yer. □ Çala-çuxuru hamarlamaq.
2. Sifət kimi: hamar olmayan, çala-çuxur çox olan. □ Çala-çuxur sahə.

çala-çuxurluq [çala-çuxurrux] isim

1. Çala-çuxur olan yer.
2. Çala-çuxur yerin halı.

çalağan [çalağan] isim

Zoologiya. Uzun qanadları və əyri dimdiyi olan iri yırtıcı quş. □ Ovlayıb öz şikarını uçaraq; Qonur, orda didib yeyir çalağan. (A.Səhhət). Çala-çala çalağan olar. (Atalar sözü).

çalalama

çalalamaq [çalalamax] feil

Çala qazımaq, çuxurlamaq, qazıb çala halına gətirmək. □ ..boz torpağı tərpədib, yeri çalalayıb eşdilər. (S.Rəhimov).

çalalanma

çalalanmaq [çalalammax] feil

Oyulmaq, oyuq əmələ gəlmək, çala əmələ gəlmək. □ Damcı-damcı tökülən su göy daşın üstünə damcılayanda daş çalalanır, damcı, getdikcə daşı əridir və özünə yer düzəldir. (S.Rəhimov).

çalan [çalan]

çalançı [çalançı] isim

Hər hansı bir musiqi alətində çalmağı özünə peşə etmiş adam; çalğıçı.