Все словари

çırtlamaq [çırtdamax] feil

1. Qabığı, bərk şeyi dişlə bərk basaraq parçalamaq; xırdalamaq; sındırmaq. □ Tum çırtlamaq.
2. Gül açmağa başlamaq, açılmağa, cücərməyə başlamaq. □ ..Bizim yerdə bir yazda – gül çırtlayanda, bir də payızda – qoz çatlayanda bərk külək əsir. (Ə.Məmmədxanlı).
3. Məcazi mənada: yenicə doğmaq, çıxmaq (Günəş haqqında). □ Şərq üfüqlərində günəş yenicə çırtlamağa başlayırdı. (M.İbrahimov).

çırtma¹ [çırtma] isim

1. Bir və iki əlin bir neçə barmağını (adətən orta barmaqları baş barmağa) zərblə bir-birinə vurub çırt səsi çıxarma; çırtmıq.
2. Barmaqlardan birinin (adətən orta barmağın) ucunu baş barmağa dayayaraq zərblə vurma; çırtıq, çırtmıq.

çırtma² 

çırtmaq [çırtmax] feil

Məcazi mənada: yenicə doğmaq, çıxmaq (Günəş haqqında). □ Araba şəhərdən çıxarkən günəş yenicə çırtır, şərqi bürüyən qırmızılıqdan üfüqlərdəki dağ silsiləsi kimi görünən buludlar əlvan rənglərə boyanırdı. (A.Şaiq).

çırtmalama

çırtmalamaq [çırtmalamax] feil

Barmaqla çırtma vurub yoxlamaq. □ İkisi də küçəni o taya keçib, qarpızsatan bir gənc qıza tərəf yönəldi. Cəfər qarpızları bir-bir çırtmaladı. (Y.V.Çəmənzəminli).

çırtmıq [çırtmıx] isim

1. Bir və iki əlin bir neçə barmağını (adətən orta barmaqları baş barmağa) zərblə bir-birinə vurub çırt səsi çıxarma; çırtıq.
2. Barmaqlardan birinin (adətən orta barmağın) ucunu baş barmağa dayayaraq zərblə vurma; çırtıq.

çiban [çiban] isim

Tibb. Dərinin tük kisəciyinin və piy vəzisinin irinli iltihabı.

çibin [çibin] isim

Milçək. □ Quş dənə yığılar, çibin şirəyə. (Atalar sözü).

çiçə [çiçə] sifət

Saf, təmiz, qəşəng.

çiçək¹ [çiçəx'] isim

1. Botanika. Çılpaqtoxumlu və örtülütoxumlu bitkilərin ləçək tacından və erkəkciklə dişicikdən ibarət çoxalma orqanı. □ Alma ağacı çiçəyi.
2. Çiçəkləri olan bitki; gül. □ Çiçək çox olan yerdə arı da olar, bal da. (Atalar sözü).

çiçək² [çiçəx'] isim

1. Tibb. Dəridə və selikli qişalarda qabarcıqlı səpgi və titrətmə-qızdırma şəklində təzahür edən ağır keçici xəstəlik. □ ..uşaqlıqda çiçək mərəzinə mübtəla olmağı üzündən məlum edirdi! (N.Nərimanov).

2. Həmin xəstəlikdən sonra dəridə və ya qoruyucu peyvəndin yerində qalan çatıqlar, batıqlar; çopur.

çiçəkaçma [çiçəx'açma] isim

Botanika. Çiçəklənmə. □ Ağacların çiçəkaçma dövrü.

çiçəkayaqcığı [çiçəx'ayaxcıxı] isim

Botanika. Budağın çiçək olan hissəsi.

çiçəkçi [çiçəx'çi] isim

Çiçək yetişdirməklə məşğul olan adam, çiçəkçilik mütəxəssisi; gülçü.

çiçəkçilik [çiçəx'çilix'] isim

Bağçılığın bir sahəsi kimi çiçək, bəzək bitkiləri becərib yetişdirmə işi. □ Elmi tədqiqat işləri bir çox bəzək bitkilərini müəyyənləşdirib, bəzək çiçəkçiliyinə daxil edəcəkdir.

çiçəkdan [çiçəx'dan]