1. Bir işdən, hərəkət və sözdən, ya da başqa bir səbəbdən xəcalət çəkmək, mənəvi üzüntü duymaq. □ Qərənfil utanıb başını aşağı saldı. (S.Rəhman).
2. Utandığından, xəcalətindən bir şeyə cəsarət etməmək. □ Ondan xahiş etməyə utanıram.
3. Çəkinmək (bu mənada bəzən “utanıb-çəkinmək” şəklində işlənir). □ Nə var qızım, nə oldu sana? Utanma, dərdini aç, söylə mana. (S.Vurğun).
Həmçinin bax: