Словари
Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti
uçuq1 [uçux] sifət
1. Uçulmuş halda olan, yıxıq. □ Uçuq dam. Uçuq pəncərə.
2. İsim kimi: uçulmuş binanın və s.-nin qalıqları, uçulmuş yer; xarabalıq. □ Adamlar dəstə-dəstə olub əllərində kürək, bel, külüng uçuqları qazmağa başladılar. (S.S.Axundov).
uçuq2 [uçux] isim
Qızdırmadan və ya başqa səbəbdən dodaqda çıxan qabarcıq(lar). □ Dodağına uçuq çıxmaq.
Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti