Словари
Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti
təkləmək [təkləməx'] feil
1. Ətrafındakılardan, yanındakılardan və ya yoldaşlarından ayırıb tək qoymaq, təcrid etmək. □ Axırda .. bir-birlərindən ayrı salıb təklədilər. (“Koroğlu”).
2. Tək olmağından istifadə edərək üzərinə atılmaq və ya sıxışdırmaq. □ ..Eşitdim, bala, eşitdim, orda, institutda səni necə təkləyiblər. (Ə.Məmmədxanlı).
3. Təklikdə görüşmək, danışmaq.