Lüğət seçin
Dilçilik və ədəbiyyatşünaslıq terminləri lüğəti
sifət
Ümumi qrammatik mənasına görə əşyanın əlamət və keyfiyyətini bildirən, necə? nə cür? hansı? suallarından birinə cavab verən əsas nitq hissəsi.
Sifət əşyanın rəngini (qara, mavi), dadını (acı, turş), keyfiyyətini (yaxşı, ağıllı), görkəmini (kök, nurani), formasını (əyri, incə), həcmini (böyük, enli) və s.-ni bildirir. Əşya bildirən sözlə işləndikdə sifət heç bir qrammatik şəkilçi qəbul etmir: uca dağın zirvəsində, elmi kitablar. Sifət aid olduğu ismi itirdikdə isimləşir (substantivləşir) və bu zaman qrammatik şəkilçi qəbul edə bilir: Balacalar həssas olurlar. Morfoloji baxımdan sifət xüsusi dərəcə əlamətləri qəbul edə bilir: sapsarı, sarımtıl. Sifət isimləşmədiyi zaman təyin və ismi xəbər, isimləşdiyi zaman isə mübtəda, tamamlıq və ismi xəbər ola bilir.
Həmçinin bax:
Dilçilik və ədəbiyyatşünaslıq terminləri lüğəti