Lüğət seçin
Dilçilik və ədəbiyyatşünaslıq terminləri lüğəti
mürәbbe
ər. – dördlük
Orta әsrlәr Şәrq әdәbiyyatında lirik şeir şәkillәrindәn biri; çoxbəndli dördlük.
Qafiyə quruluşu qoşmada olduğu kimidir: a.a.a.a, b.b.b.a, c.c.c.a, ç.ç.ç.a və s. Əksər hallarda birinci bəndin son misrası sonrakı bəndlərin son misrası kimi işlənir; məsələn:
Hasilim bərgi-həvadisdən məlamət dağıdır, (a)
Məsnədim kuyi-məlamətdə fəna torpağıdır. (a)
Zar könlüm təndə zindani-bəla dustağıdır, (a)
Rəhm qıl, dövlətli sultanım, mürüvvət çağıdır! (a)
***
Dövr cövründən tənü canimdə rahət qalmadı, (b)
Surəti-halimdə asari-fərağət qalmadı, (b)
Möhnətü-qəm çəkməyə minbəd taqət qalmadı, (b)
Rəhm qıl, dövlətli sultanım, mürüvvət çağıdır! (a) (M.Füzuli)
Ədəbiyyatımızda başqa cür qafiyələnən dördlüklər də mövcuddur. Әsasәn, lirik sәciyyә daşıyan, zәrifliyi, musiqililiyi ilә seçilən mürәbbe әsrimizin әvvәllәrindә, xüsusәn M.Ə.Sabir yaradıcılığında ictimai mәzmun vә satirik ifadə tərzi ilə zәnginlәşib.
Dilçilik və ədəbiyyatşünaslıq terminləri lüğəti