Azərbaycan dastanlarının leksikası

Özünü öymə, boş danışıq; basıb-bağlama, gop.

Gəzaf “çoxlu”, “əsassız, mənasız” mənalarını verir.

Hər məclisdə sən hərcayı söyləmə!

Xançal alıb bağrım başı teyləmə!

Daldalarda lafı-kəzaf eyləmə!

Saxla hərzə dilin amanat, könül!

(“Tahir və Zöhrə”)