Словари
Azərbaycan dilinin dialektoloji lüğəti
ləvərə1
Cəbrayıl, Cəlilabad, İsmayıllı, Qazax, Quba, Naxçıvan, Salyan, Şamaxı
Səfeh, gic, şüursuz, qanmaz. □ Ləvərə adamı ölsən də, başa sala bilməssən (Quba); Mınnan so:ra Mahmıda inanma, ləvərə:n biridi (İsmayıllı); Gədə lap ləvərədi ha, danışığına-zadına bax (Cəbrayıl).
ləvərə2
Cəbrayıl, İmişli, Kürdəmir, Quba, Oğuz, Salyan, Şuşa, Ucar, Zəngilan
1. Gücsüz, zəif (Cəbrayıl, Kürdəmir, Quba).
2. Tənbəl (Cəbrayıl, Quba, Şuşa, Ucar, Zəngilan). □ Ləvərə Həsən həftədə bir addım atır (Ucar); Elman ləvərə uşaxdı (Cəbrayıl).
ləvərə3
Beyləqan, Füzuli, Salyan, İmişli, Kürdəmir, Qarakilsə, Quba, Meğri
1. Yarımçıq, vaxtından qabaq (doğulmuş) (Beyləqan, Füzuli, İmişli, Kürdəmir, Qara-kilsə, Quba). □ Asəfin inəyi ləvərə doğmuşdu, qalmadı, öldü (Füzuli).
2. Qabığı bərkiməmiş yumurta (Meğri, Şamaxı). □ Toyuğ ləvərə yumurta salıb (Şamaxı).
ləvərə4
Zərdab
Böyük daş parçası. □ O ləvərəni başua salaram.
ləvərə5
Qax, Oğuz, Şəki
Qaydasından iri, böyük. □ Başmağ çox ləvərədi (Şəki).
ləvərə6
Oğuz
Boş, bikar.
Azərbaycan dilinin dialektoloji lüğəti