Словари
Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti
boynuyoğun [boynuyoğun] sifət
1. Boynu normal haldan yoğun olan.
2. Məcazi mənada: zəhmətsiz yaşayan, müftəxor, tüfeyli, istismarçı. □ Məşədi Əbdülbağı razı olmamışdı ki, dörd yüz on manat verilsin boynuyoğun molla Qivama.. (C.Məmmədquluzadə).