ər. bəni – övlad, oğullar
İnsan, adam, Adəm övladı. (“Koroğlu” dastanının lüğəti)
Çoban dedi:
– Ay bəy, bir az çörəyim var, amma bəni-adəm yeməyi deyil. (Paris nüsxəsi, 3-cü məclis)