Reklam
Reklam

Dilçilik və ədəbiyyatşünaslıq terminləri lüğəti

assonans

fr. assonance – səslərin uyğunluğu

Ardıcıl sıralanan sözlərdə eyni və ya yaxın saitlərin bir-birini izləməsi, təkrarı; məs.: kor-kor, gör-gör.

Atalar sözü və məsəllərdə assonansa tez-tez rast gəlmək olar; məs.: Asta vur, usta vur. Qız yükü, duz yükü. Açıq ağız ac qalmaz. Ucundan tutub ucuzluğa getmək. Assonans bədii nitqin ahəngdarlığına xid­mət edir.

Həmçinin bax:

Dilçilik və ədəbiyyatşünaslıq terminləri lüğəti