Lüğət seçin
Dilçilik və ədəbiyyatşünaslıq terminləri lüğəti
vəzn
Şeir misralarında hecaların bərabər sayı və ya vurğulu və vurğusuz, uzun və qısa hecaların müəyyən qaydada düzülüşü hesabına yaranan ahəngdarlıq.
Səslərin nizam, qayda-qanun və tənasübü ilə yaranan vəzn nəzmi nəsrdən fərqləndirən əsas cəhətdir. Hər dilin fonetik quruluşu və səciyyəvi xüsusiyyətləri ilə əlaqədar olaraq ayrı-ayrı xalqların poeziyasında müxtəlif vəznlər yaranıb və təkmilləşdirilib. Azərbaycan ədəbiyyatında üç vəzndən istifadə edilib: heca vəzni, əruz vəzni və sərbəst vəzn (şeir).
Həmçinin bax:
Dilçilik və ədəbiyyatşünaslıq terminləri lüğəti