Milli dilin müəyyən qayda-qanunlara tabe olan və nümunəvi ünsiyyətə xidmət edən ən yüksək forması.
Ə.D.-in tabe olduğu qayda-qanunlar sisteminə nitq normaları deyilir. Norma – sözün fonetik (səs) tərkibinin, leksik mənasının və cümlənin qrammatik quruluşunun hamı tərəfindən qəbul olunan şəklidir. Ə.D. dialektlərdən, jarqonlardan fərqlənir, onun iki qolu var: şifahi və yazılı. Şifahi Ə.D. səslənən dildir, orfoepik normalara tabe olur, yazılı Ə.D. isə yazıda istifadə edilən dildir, orfoqrafık normalara tabe olur.
Həmçinin bax:
Jurnalistika terminləri lüğəti