Словари
Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti
şəmatət [şəma:tət] isim ərəb
1. Klassik ədəbiyyatda birinin başına gələn bəla və müsibətdən düşmənin sevinib kam alması; bədxahlıq mənalarında işlənmişdir.
2. Klassik ədəbiyyatda tənə, məzəmmət, danlaq mənalarında işlənmişdir. □ Müftəxorluq nə gözəl peşə idi, tutmuş idim; Nə açan üstünü karın, nə şəmatət var idi. (M.Ə.Sabir).