Словари
Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti
şəfəq [şəfək'] isim ərəb
1. Coğrafiya. Gün çıxmadan və ya batarkən göydə görünən qızartı. □ Od tutub qırmızı atəşlə yenə yandı üfüq; Şəfəqin qırmızı rəngilə işıqlandı üfüq. (A.Səhhət).
2. Məcazi mənada: parıltı, bərq, şölə. □ ...Almazların şəfəqi gözlərimi qamaşdırır. (S.S.Axundov).
Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti