Dictionaries
Dilçilik və ədəbiyyatşünaslıq terminləri lüğəti
antonomaziya
yun. antonomazia > anomaze – adlandırıram, göstərirəm
1. Metonimiyanın növlərindən biri: müəyyən adı bildirən söz əvəzinə onun əlamətlərini, xüsusiyyətlərini bildirən söz və ifadələrin işlədilməsi.
Metonimiyadan fərqli olaraq A. xüsusi ismi, adı bildirir; məs.: Allah əvəzinə Yeri-göyü yaradan, Məhəmməd peyğəmbər əvəzinə Allahın rəsulu və s.
2. Şəxsin müəyyən əlamət və ya keyfiyyətini vurğulamaq məqsədilə onun hər hansı ədəbi qəhrəman və ya tarixi şəxsiyyətin adı ilə adlandırılması; məs.: xəsis əvəzinə Hacı Qara, fırıldaqçı əvəzinə Şeyx Nəsrullah və s.
Bu mənada A.-nı eponimdən fərqləndirmək lazımdır. Eponim xüsusi isimdən – addan yaranmış başqa bir isimdir – yeni leksik vahiddir. A.-da isə sözlərin transformasiyası baş vermir, yəni yeni söz yaranmır. Başqa sözlə, eponimdən fərqli olaraq A. metonimiyanın xüsusiyyətlərini özündə saxlayır.
See also:
Dilçilik və ədəbiyyatşünaslıq terminləri lüğəti