Все словари

rotor [rotor] isim latın

Elektrotexnika. Maşının (turbinin, motorun və s.-nin) fırlanan hissəsi. □ Rotorun gurultusu bütün buruğu bürümüşdü. (M.İbrahimov).

royal [rayal] isim fransız

Musiqi. Metal simləri üfüqi düzülmüş klavişli (dilli) musiqi aləti. □ Royal çalmaq. 

royalist [rayalis] isim

Padşahpərəst, monarxist.

royalizm [rayalizm] isim fransız

Padşah hakimiyyəti tərəfdarlığı; padşahpərəstlik.

rozmarin [razmarin] isim latın

1. Botanika. Yarpaq və çiçəyindən ətirli yağ hasil edilən dodaqçiçəklilər fəsiləsindən həmişəyaşıl yarımkol.

2. İncə ətri olan turşməzə qış alma növü. □ Ağ rozmarin.

rövnəq [rövnək'] isim ərəb

Klassik ədəbiyyatda parlaqlıq, gözəllik, zinət, lətafət, təravət, işıq mənalarında işlənmişdir. □ Gülşənin rövnəqisən, zinəti bağü çəmənin. (M.P.Vaqif).

rövnəqləndirmə

rövnəqləndirmək [rövnək'ləndirməx'] feil

1. Bir şeyin gözəlliyini, parlaqlığını, yaraşıq və lətafətini artırmaq; gözəlləşdirmək, zinətləndirmək.

2. Qüvvət vermək, rəvac vermək, daha da inkişaf etdirmək.

rövnəqlənmə

rövnəqli [rövnək'li] sifət

Gözəl, parlaq, təntənəli. □ Rövnəqli məclis.

rövşən [rövşən] sifət fars

Klassik ədəbiyyatda işıqlı, parlaq, aydın mənalarında işlənmişdir. □ Səninlə rövşən idi qəlbim, ey gözüm nuri! (X.Natəvan).

rövşənlik [rövşənnix'] isim

İşıqlıq, aydınlıq, parlaqlıq. □ Aləmin rövşənliyi gərçi günəşdəndir, vəli; Pərtovü mehri-cəmalın mahtab üstündədir. (Ş.İ.Xətayi).

rövzə¹ [rövzə] isim ərəb

1. İlahiyyat. Şiə imamlarının ölümü haqqında hekayə; mərsiyə. □ İyirmi beş gün tamamdır ki, bəstdə oturanlar gündüzlər rövzə və nitq söyləyirdilər. (P.Makulu).

2. İlahiyyat. Bu cür hekayələr, mərsiyələr oxunulan yer, məclis. □ ..Mən günorta azanını gözləyirdim ki, qalxıb rövzəyə gedim. (S.Hüseyn).

rövzə² [rövzə] isim ərəb

1. Klassik ədəbiyyatda axar suyu, çəməni olan bağça (adətən “rövzeyi-gülşən”, “rövzeyi-kuy” və s. tərkib halında işlənir) mənasında işlənmişdir. □ Rövzeyi-kuyində gəzəndə əğyar; Çeşmim girdabında sellər dolanır. (M.P.Vaqif).

2. Məcazi mənada: klassik ədəbiyyatda behişt, cənnət mənalarında işlənmişdir. □ Bizə öz yurdumuz əfsanə behiştdən xoşdur; Zahid öz rövzeyi-rizvanına çıxsın, getsin. (Ə.Vahid).

rövzəxan [rövzəxan] isim ərəb/fars

Rövzə oxuyan, mərsiyə deyən adam. □ Doğrudurmu ki, Bədəl də qoyub ağzın yabana; Danışır bir para sözlər ki, dəyir rövzəxana? (M.Ə.Sabir).

rövzəxanlıq [rövzəxannıx] isim

Rövzəxanın işi, peşəsi; mərsiyəxanlıq. □ Molla Xəlil orucluqda vaizlik, məhərrəmlikdə rövzəxanlıq edər. (S.Hüseyn).