Все словари

kəllələşmək [kəllələşməx'] feil

1. Kəllə ilə vuruşmaq, kəllə ilə döyüşmək. □ Qoçlar kəllələşdi.

kəlləli [kəlləli] sifət

Başlı, ağıllı.

kəlləlik [kəlləlix'] isim

1. Çərçivənin üst uclarını birləşdirən gödək ağac. □ Kəlləlik kəsmək. Kəlləlik düzəltmək.
2. Bir şeyin kəllə (üst) tərəfini təşkil edən hissəsi.
3. Məcazi mənada: tərslik, yekəbaşlıq. □ Kəlləlik etmək. Kəlləlik göstərmək.
4. Dialekt. Qapının üstündə olan pəncərə.

kəlləmayallaq [kəlləmayallax] zərf

1. Başı aşağı, ayaqları yuxarı halda. □ Kəlləmayallaq yıxıldım. Kəlləmayallaq olmaq.
2. Tərsinə, başıaşağı. □ Stulları kəlləmayallaq qoymaq.

kəlləpaça [kəlləpaça] isim fars

1. Kəsilmiş qoyun və ya keçinin başı və ayaqları. □ Kəlləpaça bişirmək. Kəlləpaça almaq.
2. Qoyun və ya keçinin kəlləsi və ayaqlarından bişirilən duru xörək; başayaq. □ Sirkə-sarımsağını hesab edən kəlləpaça yeməz. (Atalar sözü).

kəlləpəz [kəlləpəz] isim fars

1. Arxaizm. Kəlləpaça bişirib satan adam. □ Səfər günü Xəlil əmisi kəlləpəz İmanı gətirib, evlərinə hayan qoyub, anası və bacısı ilə ağlaya-ağlaya vida etdi. (Ə.Haqverdiyev).
2. Arxaizm. Kəlləpaça bişirilib satılan dükan və s. □ Kəlləpəz dükanı.

kəlləpəzlik [kəlləpəzdix'] isim

Arxaizm. Kəlləpaça bişirmə sənəti.

kəlmeyi-şəhadət [kəlmeyi-şəha:dət] isim

İlahiyyat. Müsəlmanlığın əsas rəmzi olan “Lailahə illəllah, Məhəmmədün-rəsullüllah” ifadəsi (islam dininə görə hər bir müsəlman yatmazdan qabaq və ya ölərkən və yaxud başqa hallarda bu ibarəni söyləməklə müsəlman olduğunu göstərir). □ Sirat, sual qabaqdadı, nə damaqdı dünyada; Kəlmeyi-şəhadət lazımdı ölən vaxtı dünyada. (Aşıq Ələsgər).

kəlmə [kəlmə] isim ərəb

1. Söz, ifadə, ibarə. □ Qurban mollanın ağzından çıxan kəlmələri yeyəcəkmiş kimi .. onu dinləyirdi. (A.Şaiq).
2. Saylarla işlənərək – bir neçə söz, az söz, qısaca. □ Mehriban iki kəlmə ilə yenə içə bilməyəcəyini və içmək istəmədiyini bildirdi. (S.Hüseyn).
3. İlahiyyat. Müsəlmanlığın əsas rəmzi olan “lailahə illəllah, Məhəmmədün-rəsullüllah” ifadəsi (islam dininə görə hər bir müsəlman yatmazdan qabaq və ya ölərkən və yaxud başqa hallarda bu ibarəni söyləməklə müsəlman olduğunu göstərir).

kəlməbaşı [kəlməbaşı] zərf

Hər sözün başında; tez-tez. □ Dırnaqları manikürlü, dodaqları qırmızı; Kəlməbaşı deyir ki: “Mən el qızıyam, el qızı”. (S.Rüstəm).

kəlməbəkəlmə [kəlməbəkəlmə] zərf

Bir-bir, kəlmələrlə, sözbəsöz. □ Kəlməbəkəlmə oxumaq. Kəlməbəkəlmə yazmaq.

kəlməcik [kəlməcix'] isim

Kiçik kəlmə.

kəlmə-kəlmə [kəlmə-kəlmə] zərf

Ayrı-ayrı sözlərlə, hər sözü ayrıca. □ Kəlmə-kəlmə tərcümə etmək. Kəlmə-kəlmə diktə etmək.

kəlmə-kəlməsinə [kəlmə-kəlməsinə]

kəlməlik [kəlməlix'] sifət

Saylarla işlənib sözün miqdarını bildirir. □ Bir neçə kəlməlik məktub.