Все словари

bayılma

bayılmaq [bayılmax] feil

Özündən getmək, qəşş etmək, ürəyi keçmək. □ Bayılmaq dərəcəsinə gəlmək.

bayıltmaq [bayıltmax] feil

Bayılmasına səbəb olmaq. □ Sonra ikinci zərbə, üçüncü zərbə Hüseyni bayıltdı. (S.Rəhman)

bayır [bayır] isim

1. Binanın və s.-nin xarici; eşik, həyət, çöl, dişarı, kənar, açıq yer. □ Bayırda qar yağır. Ac bayıra qaçar, yalavac evə girər. (Atalar sözü). Evdəki hesab bayıra çıxmaz. (Atalar sözü)
2. Üz, zahir, xarici görünüş. □ İçərim özümü yandırır, bayırım özgəni. (Atalar sözü)

bayır-baca [bayır-baca] 

bayır-bacaq [bayır-bacax] isim

1. Çöl, bayır, ümumiyyətlə, hər hansı bir yer. □ ..əynindəki həmişəlik iş paltarından başqa bircə dəst bayır-bacaq paltarı var idi. (H.Nəzərli)
2. Həyət, evin ətrafı. □ Qapı-bacanı əhənglə ağartmaq, evlərin bayır-bacağını süpürmək .. ümumi bir həvəs idi. (H.Sarabski)

bayırşəhər [bayırşəhər] isim

Şəhərin bürcündən xaric, yaxud əsas çevrəsindən kənarda olan hissəsi.

bayırşəhərli [bayırşəhərri] sifət

Bayırşəhərdə yaşayan. □ Bayırşəhərli adam.

bayka [bayk'a] isim rus

1. Yundan və ya pambıqdan toxunan yumşaq xovlu parça.
2. Sifət kimi: bu parçadan tikilmiş. □ Bayka palto.

bayqu [bayqu] isim

Arxaizm. Bayquş sözünün qədim forması. □ Bayqu gələr, məskən salar sənə, yar; Sən hurisən, sən pərisən mənə, yar. (Aşıq Mehdi)

bayquş [bayquş] isim

1. İri gözlü, girdə başlı, çirkin səsli, qarmaqburun, yırtıcı gecə quşu. □ Bayquş xərabəlik, qurd dumanlıq sevər. (Atalar sözü)
2. Mənhusluq, uğursuzluq simvolu kimi. □ Nə etmək ki, hökmdarlar bayquşu bülbüldən çox sevirlər. (M.Hüseyn)
3. Məcazi mənada: cəmiyyət sevməyən, insanlardan qaçıb təkcə yaşayan adam haqqında. □ O lap bayquşdur, adam arasında görünmür. Bayquş kimi həyat keçirmək.

bayraq [bayrax] isim

Uzun və nazik bir ağacın baş tərəfinə rəbt edilmiş və adətən üzərində dövlətin, yaxud hərbi və ya ictimai təşkilatın xüsusi əlaməti – nişanı çəkilmiş bir və ya müxtəlif rəngli qumaş parçası. □ Azərbaycan Respublikasının Dövlət bayrağı Azərbaycan dövlətinin suverenliyi rəmzidir.

bayraqçı [bayraxçı]

bayraqdar [bayraxdar] isim

Bayraq tutan, bayraq daşıyan adam. □ ..bayraqdar olduğuna fərəhlənir və bu bayrağı ona tapşırdıqları üçün sevinirdi. (S.Rəhman)

bayraqdaşıyan [bayraxdaşıyan]