Все словари

şişləmək [şişdəməx'] feil

1. Şiş etmək, ucunu iti eləmək, şiş hala gətirmək. □ ...bığlarının uclarını maşa ilə şişləyib yuxarı qovzayırdı. (Y.V.Çəmənzəminli).
2. Şişə keçirmək, şişə keçirib düzmək; şişlə deşmək. □ Əti şişləmək.

şişlənmə [şişdəmmə]

şişlənmək [şişdəmməx'] feil

1. Şiş durmaq, qabarmaq. □ Tükləri şişlənmək.
2. Getdikcə daralmaq, ensizləşmək. □ Yol getdikcə şişlənir.

şişlik [şişdix'] isim

1. Şişə çəkilərək od üstündə bişirilən tikə-tikə ətdən ibarət yemək; tikə-kabab. □ Şişlik bişirmək.
2. Ucu şiş alət. □ Əlində şişlik meydana atıldı.

şişman [şişman] sifət

1. Çox kök, yekəqarın, şişqarın. □ Ayrım qızı qısaboylu, şişman bir qadın idi. (A.Şaiq).
2. Qabağa çıxmış, şişmiş, qabarmış halda olan. □ ...şişman göbəyi üzərində gümüş kəmərli Mirzə Səfəri hamı tanıyırdı. (Ə.Haqverdiyev).

şişmanca [şişmanca] sifət

Şişman, bir qədər şişman, bir qədər kök, dolğun. □ ...şişmanca bir adam idi. (S.Hüseyn).

şişmanlaşma [şişmannaşma]

şişmanlaşmaq [şişmannaşmax] feil

Şişman olmaq, çox kökəlmək, qarın sallamaq.

şişmanlıq [şişmannıx] isim

Şişman adamın halı, köklük.

şişmansifət [şişmansifət] sifət

Sifəti şişman, dolu olan, köksifət. □ Şişmansifət adam.

şişmansifətli [şişmansifətdi]

şişmə [şişmə]

şişmək [şişməx'] feil

1. Xəstəlik, zədə və s. nəticəsində qalxmaq, köpmək, qabarmaq. □ Ayağı şişmək. Üzü şişmək.
2. İslanıb köpmək, böyümək, qabarmaq. □ Noxud suda şişir.
3. Məcazi mənada: çox kökəlmək, piylənmək. □ Amma bunlar yeyib şişirlər. (Ə.Haqverdiyev). 
4. Məcazi mənada: umsunmaq, tamarzı qalmaq, gözü qalmaq. □ Kabab iyindən qonşular şişə bilər.

şişpapaq [şişpapax] sifət

1. Papağı dik, şiş olan, başına şiş papaq qoymuş. □ Şişpapaq kişi.
2. İsim kimi: papağı dik, şiş olan, başına şiş papaq qoymuş adam. □ ...Bir nəfər şişpapaq qabağımı kəsdi. (H.Sarabski).
3. Məcazi mənada: lovğa, özünüçəkən, təşəxxüslü.

şiştəpə [şiştəpə] isim

1. Coğrafiya. Dağın şiş təpəsi, zirvəsi; pik. 
2. Sifət kimi: təpəsi şiş. □ Şiştəpə dağ.