Все словари

şadlıqla  [şaddıxnan] zərf

Sevinclə, sevincək, fərəhlə, şad halda, məmnuniyyətlə. □ Sərvinaz cavan ərinə şadlıqla baxıb gülümsədi. (İ.Əfəndiyev).

şadman [şadman] zərf fars

1. Klassik ədəbiyyatda şad, sevinc, məmnun mənalarında işlənmişdir. □ Durdu qazi şahə vida etdi; Evinə xeyli şadman getdi. (S.Ə.Şirvani).
2. Sifət kimi: klassik ədəbiyyatda şad, sevinc, məmnun mənalarında işlənmişdir.

şadyana  [şadyana] sifət

Şadlıqla, sevinclə, məmnunluqla. □ Şadyana qəbul. Şadyana məclis.

şadyanalıq  [şadyanalıx] isim

1. Şadlıq, şənlik, bayram. □ Ona görə bir balaca şadyanalıq edək. (Ü.Hacıbəyli).
2. Zərf kimi: sevinə-sevinə, şadlıqla. □ Bir dəstə arvad-uşaq şadyanalıq ilə səslənib, gələnlərin qabağına çıxdılar. (Mir Cəlal).

şafran [şafran] isim ərəb

Botanika. Sarı-qırmızı meyxoş alma növü.

şaftalı [şafdalı] isim fars

1. Botanika. Qabığı hovlu, sarı-qırmızı rəngli, iritumlu, şirəli meyvə. □ Şaftalı, ərik və tut ağacları baş-başa verərək günün qabağını çətir kimi tutur... (İ.Əfəndiyev).
2. Şaftalıdan bişirilmiş, hazırlanmış. □ Şaftalı mürəbbəsi. Şaftalı cemi.

şaftalılıq [şafdalılıx] isim

Şaftalı ağacları əkilmiş yer, şaftalı bağı.

şagird [şa:girt] isim fars

1. İbtidai və ya orta məktəbdə oxuyan uşaq; məktəbli. □ Məşədi bütün sinifdə ən yaxşı oxuyan şagirdlərdəndir. (M.Hüseyn).
2. Hər hansı bir usta yanında sənət, peşə öyrənən gənc. □ Dərzi şagirdi. Çilingər şagirdi.
3. Birinin təliminə, məsləkinə, əqidəsinə, işinə tərəfdar olan və onun işini davam etdirən şəxs.

şagirdlik  [şa:girtdix'] isim

1. Şagird olma, şagird həyatı, məktəbdə oxuma, tələbəlik. □ Şagirdlik illəri.
2. İxtisas təlimi. □ Fabrik-zavod şagirdliyi.

şah¹ [şah] isim fars

1. Tarix. Keçmişdə İran və Əfqanıstanda padşahın, hökmdarın titulu, həmçinin bu titulu daşıyan şəxs. □ İmamlar, nəbilər, sultanlar, şahlar; Min il at oynatdı kürəyimizdə. (S.Vurğun). 
2. Şahmat oyununda baş fiqur.
3. Məcazi mənada: ən birinci, ən yaxşı, ən nümunəvi. □ ...“Ölülər” Azərbaycan dramaturgiyasının şah əsəri sayıla bilər. (M.İbrahimov).
4. Məcazi mənada: obrazlı təşbehlərdə seçilən, başda duran, birinci yeri tutan. □ Gözəllər sultanı, mələklər şahı; Ala gözlü xanım, getmə, amandı. (Aşıq Ələsgər).
5.  Zoologiya. Arı ailəsində dişi arıya deyilir. □ Hər yuvada bir dişi arı olar, ona şah deyərlər. (S.S.Axundov).

şah² [şah]

Atın dal ayaqları üstündə qalxıb durması. □ At şahə qalxdı.

şahad [şahat] isim

Dəyirmanda üyüdülən taxıl üçün alınan haqq; dəyirman haqqı. □ Dəyirmanda dənim yox, şahad üstə başım yarılır. (Atalar sözü).

şahanə [şaha:nə] sifət fars

1. Şaha, şahlığa məxsus və ya şaha, hökmdara layiq. □ Şadlıq dəmi çatdı, durun; Şahanə bir məclis qurun. (A.Şaiq).
2. Məcazi mənada: çox nəfis, çox mükəmməl.

şahani [şaha:ni]

şahbal [şahbal]

şahbeyt [şahbeyt] isim fars/ərəb

Ədəbiyyatşünaslıq. Şerin birinci beyti, mətlə; həmçinin bir şerin ən gözəl, seçilmiş beyti.