Bir şeyi başqa bir şeyə vuraraq, çırparaq, toxunduraraq şappıltı səsi çıxartmaq.
1. Səs çıxara-çıxara, tez-tez; marçamarç. □ Buzov şapır-şapır anasını əmirdi. 2. Məcazi mənada: səs çıxara-çıxara, tez-tez; marçamarç. □ Çəkincəyə qədər də həyatın bütün zövq və nəşəsini şapır-şapır əməcəklər. (A.Şaiq).
Elektrotexnika. Təkmilləşdirilmiş hektoqraf; əlyazmasını və ya çap ottisklərini çoxaltmaq üçün alət.
Əsasən isti, yumşaq baş geyimi, papaq. □ Başına şapka qoymaq.
Şapka tikən usta. □ Şapkaçı dükanı.
Başında şapka olan, şapka geymiş. □ Bir gün qara şapkalı, ... qara paltarlı bir müsafir gəldi. (H.Nəzərli).
Bax: şaplamaq.
Şapalaq vurmaq, şapalaqlamaq. □ İstəyirsənmi, peysərinə bir, beş, on yol da şaplayım, elə düz gedəsən?... (N.Vəzirov).
Birdən, qəfildən, gözlənilmədən. □ Şappadan pəncərədən bir şey düşdü.
Bax: şappıldamaq.
Şappıltı səsi çıxarmaq.
Bax: şappıldatmaq.
Bir şeyi başqa bir şeyə vuraraq, çırparaq, toxunduraraq şappıltı səsi çıxartmaq. □ ...yenə də dilləri damaqlarda şappıldatmağa başladılar. (M.S.Ordubadi).
Bir şeyin başqa bir şeyə, yaxud bir-birinə dəyməsindən hasil olan səsi bildirən təqlidi söz. □ Bir şappıltı eşidildi.
Yüngül, dabanı açıq, yastı ayaqqabı.
