Reklam
Reklam

Bütün lüğətlər

üfüqi miqrasiya

lat. migratio – köç, köçmə

Hidrobiontların həyat üçün əlverişli şərait tapmaq məqsədilə kütləvi surətdə (əsasən, mövsümi) yerdəyişməsi.

Bəzi en dairələrində bir çox hidrobiontlar isti mövsümün əvvəlində suyun dərinliyindən onun səthinə, yaxud sahilə doğru, kəskin soyuqlar düşəndə isə (məs.: su hövzəsi donarkən) hövzənin daha dərin qatlarına tərəf miqrasiya edirlər.

Coğrafiya terminləri lüğəti

üfüqi sirkulyasiya

lat. circulatio – fırlanma, dövretmə

1. Su hövzələrində su kütləsinin üfüqi istiqamətdə yerdəyişməsi.

Dəniz və okean sularının Ü.S.-sı səth və dərinlik axınları vasitəsilə təmin olunur. Səth sularının sirkulyasiyası atmosfer hadisələri (külək, burulğan və s.) və termik proseslərin təsiri altında, dərinlik sularının sirkulyasiyası termik proseslər nəticəsində baş verir. Bu iki axın arasında sərhəd böyük su hövzələrində orta hesabla 1500 m dərinlikdən keçir. Səth və dərinlik Ü.S.-ları arasında əlaqə şaquli sirkulyasiya mexanizmi vasitəsilə yaranır.

2. Ekvatorla qütblər arasında temperatur və təzyiq fərqinin, habelə müxtəlif atmosfer hadisələrinin təsiri altında hava kütlələrinin üfüqi istiqamətdə (külək, burulğan və s.) yerdəyişməsi.

Qütblərdən ekvatora doğru getdikcə temperatur artır və yaranmış təzyiq fərqinə görə atmosferin aşağı qatlarında hava kütlələri, əsasən, bu istiqamətdə hərəkət edir. Troposferin yuxarı qatlarında hava kütlələrinin əks istiqamətdə hərəkəti müşahidə olunur. Eyni zamanda Yerin öz oxu ətrafında fırlanması da hava kütlələrinin Ü.S.-sına təsir göstərir.

Həmçinin bax:

Coğrafiya terminləri lüğəti

üfüqün cəhətləri

Üfüqün dörd əsas nöqtəsi: şimal, cənub, şərq, qərb.

Əsas cəhətlərdən əlavə, dörd aralıq cəhət də var: şimalla şərq arasında – şimal-şərq, şimalla qərb arasında – şimal-qərb, cənubla şərq arasında – cənub-şərq, cənubla qərb arasında – cənub-qərb.

Həmçinin bax:

Coğrafiya terminləri lüğəti

ümumcoğrafi xəritələr

Ərazinin relyefi və relyef üzərindəki obyektlər (hidroqrafik şəbəkə, bitki örtüyü, yaşayış məntəqələri, yol-rabitə qovşaqları və s.) ümumiləşdirilmiş şəkildə, heç biri xüsusi fərqləndirmədən təsvir olunan xəritələr.

Ü.X.-ə topoqrafik xəritələr də aiddir.

Həmçinin bax:

Coğrafiya terminləri lüğəti

ümumi yerşünaslıq

Coğrafi təbəqənin quruluşunun, tərkibinin, dinamikasının, inkişafının, onda baş verən təbii hadisə və proseslərin ümumi qanunauyğunluqlarını, həmçinin bu qanunauyğunluqlar arasında daxili və xarici əlaqələri öyrənən elm sahəsi.

Fiziki coğrafiyanın əsasını təşkil edən Ü.Y. coğrafi təbəqəni vahid təbii sistem kimi nəzərdən keçirir.

Coğrafiya terminləri lüğəti

üzvi çökmə süxurlar

Yer planetinin uzun geoloji dövr ərzində məhv olmuş bitki və heyvan qalıqlarının toplanmasından yaranan süxurlar; məs.: neft, qaz, torf, kömür, əhəngdaşı, təbaşir və s.

Coğrafiya terminləri lüğəti