Все словари

örnəklik [örnəx'lix'] isim

Örnək, nümunə ola biləcək hər bir şey; nümunə.

örpək [örpəx'] isim

1. Qadınların başlarına saldıqları iri ipək və ya başqa parçadan örtük, iri baş yaylığı. □ ..örpəyinin ucu ilə gözlərini sildi. (Ə.Əbülhəsən).
2. Məcazi mənada: örtük mənasında. □ Dağlarının başı qardır; Ağ örpəyin buludlardır. (S.Vurğun).

örpəkli [örpəx'li] sifət

Başına örpək örtmüş, başında örpək olan. □ Çəhrayı örpəkli bir gəlin ya da; Cavan bir qızsanmı, ey əlvan budaq? (M.Dilbazi).

örpəksiz [örpəx'siz] sifət

1. Örpəyi olmayan; başıaçıq.
2. Zərf kimi: örpəyi olmayan; başıaçıq.

ört-basdır [ört-basdır]

Ört-basdır etmək (eləmək) – gizlətmək, üstünü malalamaq. □ ..Öz tərəfdarlarının zəifliyini ört-basdır eləyən bir adam rəhbər ola bilərmi? (M.Hüseyn).

örtdürmə

örtdürmək [örtdürməx'] feil

Örtmək işi gördürmək, örtməyə məcbur etmək.

örtmə

örtmək [örtməx'] feil

1. Örtük salmaq, üzərinə bir şey salmaq, üzərinə bir şey çəkib görünməz etmək. □ Tənbəl deyər: – ver – yeyim, ört – yatım, gözlə, canım çıxmasın. (Atalar sözü).
2. Qabağını kəsmək, görünməz etmək. □ Bütün sahili duman örtmüşdür.
3. Bağlamaq, qapamaq. □ Qapağı örtmək.
4. Üstünə bir şey salmaq, sərmək. □ Cərgə ilə düzülmüş yamyaşıl şam ağaclarını ağappaq qar örtmüşdü. (M.İbrahimov).
5. Məcazi mənada: bürümək, sarmaq, çulğamaq, tutmaq, basmaq. □ Mən çox istərdim ki, sənin hər zaman; Örtməsin o dilbər hüsnünü duman. (S.Vurğun).

örtü [örtü] isim

1. Başa örtülən hər hansı bir şey. □ Başındakı örtünü götürmək.
2. Pərdə. □ Sinəsini açar mana; Örtüsü ağ pəncərələr. (S.Vurğun).
3. Məcazi mənada: pərdə. □ Üzündə qalmışdır qara ləkələr; Bir matəm örtüsü geyindi şəhər. (S.Vurğun).

örtüb-basdırma

örtüb-basdırmaq [örtüb-basdırmax] feil

Üstünü örtmək, üstünü malalamaq, gizlətmək. □ Pis əməllərini örtüb-basdırmaq.

örtücü [örtücü] sifət

Bir şeyi örtən, pərdələyən, bir şeyin üzərinə çəkilən, üstünü örtən. □ Örtücü şüşə. Örtücü boya.

örtük [örtüx'] isim

1. Hər hansı bir şeyin üzərinə çəkilən, salınan parça; çexol. □ ..kamançanı götürür əlinə, başlayır örtüyünü açmağa. (C.Məmmədquluzadə).
2. Süfrə. □ ..Zəhra xala stol qoyub, üstünə qırmızı örtük salmışdı. (Mir Cəlal).
3. Yorğan, balış və s. üstünə salınan parça. □ ..Sərvnaz öz otağında ipək yorğanına örtük tikirmiş. (Ə.Vəliyev).
4. Başa örtülən hər hansı bir şey. □ ..Sənə hökm edirəm, kənar et örtüyü! (C.Cabbarlı).
5. Bir şeyi üstdən, üzdən örtən şey. □ Bitki örtüyü. Torpaq örtüyü.

örtüklü [örtüx'lü] sifət

Örtüyü olan, bir şeylə örtülmüş. □ Hər iki divar uzunu ağ parusin örtüklü stullar düzülmüşdü. (M.Hüseyn).