Все словари

çinləmə¹

çinləmək¹ [çinnəməx'] feil

Çinlə biçmək. □ Otu çinləmək.

çinləmək² [çinnəməx'] feil

Çin-çin düzmək, səliqə ilə lay-lay yığmaq, qalamaq, qalaqlamaq. □ Qərənfil xala odunu eyvanın bucağına çinlədi. (Ə.Vəliyev).

çinlənmə¹

çinlənmək¹ [çinnəmməx'] feil

Çinlə biçilmək. □ Zəmi çinləndi.

çinlənmək² [çinnəmməx'] feil

Çin-çin düzülmək, bir-birinin üstünə yığılmaq; qalanmaq. □ Dərənin içinə basdırılacaq payalar bir tərəfə çinlənir, qum ələnir, əhəng, torpaq bir qırağa təllənirdi. (Ə.Vəliyev).

çinli [çinni] isim

Çin Xalq Respublikasının əsas əhalisini təşkil edən xalq və bu xalqa mənsub adam. □ Puan Qay çinliləri ayıq salır, onlara edilən zülmü öz oyunları ilə nümayiş etdirir. (S.S.Axundov).

çinovnik [çinovnik'] isim rus

1. İnqilabdan əvvəlki Rusiyada dövlət xidmətçisi, məmur. □ Polis çinovniki. Məhkəmə çinovniki.
2. İşin həllində canlı iştirak etməyərək, vəzifəsini ancaq formal yerinə yetirən vəzifəli şəxs haqqında.

çinşünas [çinşünas] isim

Çinşünaslıq mütəxəssisi; sinoloq.

çinşünaslıq [çinşünasdıx] isim

Çin dili, ədəbiyyatı, tarixi və mədəniyyətini öyrənən elmlərin məcmusu; sinologiya.

çiriş¹ [çiriş] isim

Botanika. Zanbaq fəsiləsinə mənsub yabanı bəzək və tərəvəz bitkisi. □ Azərbaycanın bir çox rayonlarında yerli əhali çirişdən tərəvəz kimi istifadə edir.

çiriş² [çiriş] isim

Pinəçi yapışqanı.

çirk [çirk] isim fars

1. Natəmizlikdən, vaxtlı-vaxtında yuyulmamaqdan bədəndə, paltarda və s.-də əmələ gələn xoşagəlməz ləkə qatı; kir. □ Paltarın çirkini yumaq.
2. Sifət kimi: çirkli, çirki olan, kirli. □ Çirk köynək. Çirk yaylıq.
3. Bədənin hər hansı bir yerində toxumaların iltihabı nəticəsində əmələ gələn yaşıl və sarıya çalan pis qoxulu qəliz maddə. □ Yaranın çirki.

çirkab [çirkap] isim fars

Çirk sular, natəmiz sular. □ Bütün çirkab və zibillər bu göllərə töküldüyü üçün yayda üfunətdən və ditdili əlindən qəsəbə əhalisi zinhara gəlirdi. (Ə.Vəliyev).

çirkətab [çirkətap] sifət

Tündrəngli olduğu üçün çirki görünməyən, tez çirklənməyən, çirkə davamlı (paltar, parça və s. haqqında). □ Çirkətab parça.

çirkgötürən [çirkgötürən] sifət

Rəngi açıq olduğu üçün tez çirklənən (parça və s. haqqında). □ Çirkgötürən parça.

çirkgötürməyən [çirkgötürmiyən]

çirkin [çirkin] sifət

1. Gözəl olmayan, gözə, qulağa xoş gəlməyən: kifir, eybəcər, bədləkər. □ Çirkin üz. Çirkin səs.
2. Çirk, çirkli, kirli, natəmiz. □ Çirkin otaq. Çirkin yorğan-döşək.
3. Məcazi mənada: yaramaz, ləyaqətsiz, xoşagəlməz, pis. □ Çirkin iş.