Türk xalqlarının şifahi poeziyasında geniş yayılmış şeir forması.
Ehtimala görə, “varsağı” termininin mənşəyi türk qəbilə birləşmələrindən birinin adı ilə bağlıdır. Şәkil etibarilə gəraylıya yaxındır. Xüsusi bir bəstə ilə oxunan 8 hecalı şeir formasıdır. 3-5-7 bənddən ibarət olur. Qafiyәlәri: a.b.c.b, ç.ç.ç.b, d.d.d.b, e.e.e.b... İlk bənddə isə bəhey, hey kimi nidalar söylənir:
Bəhey, ala gözlü dilbər,
Vaxtın keçər demədimmi?
Harami olmuş gözlərin,
Bəllər kəsər demədimmi?
***
Bax bu qaşa, bax bu gözə,
Ciyər kabab oldu közə,
Yaxasız köynəklər bizə
Fələk biçər demədimmi?..
***
Qaracoğlan der mərd ilə,
Sözüm yoxdur namərd ilə.
Zalım fələk bu dərd ilə
Bizi əgər demədimmi? (Qaracaoğlan)
Dilçilik və ədəbiyyatşünaslıq terminləri lüğətiBaşqasına məxsus olub danışan tərəfindən eynilə, heç bir dəyişiklik edilmədən verilən nitq.
Bu cür cümlələr iki hissədən – müəllifin nitqindən və vasitəsiz nitqdən ibarət olur; məs.: Loğman dedi: “Həyatın şirin olur hər anı” (B.Vahabzadə). Müəllif nitqi məna bitkinliyinə malik deyil, vasitəsiz nitq isə bitkindir. “Nə ola, orada əlimə düşəsən” (vasitəsiz nitq), – deyə Əli ürəyindən keçirdi (müəllifin nitqi). (Ə.Sadıq)
Dilçilik və ədəbiyyatşünaslıq terminləri lüğətiSözlər, birləşmələr və cümlələr bir-biri ilə əlaqələndiyi zaman intonasiya (pauza) ifadə edən durğu işarəsi (,).
Bu işarədən aşağıdakı məqamlarda istifadə olunur: a) cümlənin həmcins üzvləri və təkrarlanan sözlər arasında: Nizaminin, Füzulinin, Vaqifin, / Gözəl-gözəl yadigarı məndədir (S.Vurğun); b) bağlayıcısız (tabeli və tabesiz) mürəkkəb cümlələrin komponentləri arasında: Gələn gəldi, gedən getdi, bizə nə qaldı. Firudunun yadına düşdü ki, bu hadisə xırmanda olub (M.İbrahimov); c) cümlədə əlavə və xüsusiləşmələri fərqləndirmək üçün: Mən bu çeşmələrdən savayı, həkim tanımıram (S.Rəhimov); ç) cümlə üzvləri ilə qrammatik cəhətdən bağlanmayan sözləri (ara söz, xitab, nida, təsdiq, inkar sözləri) fərqləndirmək üçün: Əli, belə vaxtlarda, adətən, ehtiyatlı davranmaq lazımdır.
Dilçilik və ədəbiyyatşünaslıq terminləri lüğətiŞeir misralarında hecaların bərabər sayı və ya vurğulu və vurğusuz, uzun və qısa hecaların müəyyən qaydada düzülüşü hesabına yaranan ahəngdarlıq.
Səslərin nizam, qayda-qanun və tənasübü ilə yaranan vəzn nəzmi nəsrdən fərqləndirən əsas cəhətdir. Hər dilin fonetik quruluşu və səciyyəvi xüsusiyyətləri ilə əlaqədar olaraq ayrı-ayrı xalqların poeziyasında müxtəlif vəznlər yaranıb və təkmilləşdirilib. Azərbaycan ədəbiyyatında üç vəzndən istifadə edilib: heca vəzni, əruz vəzni və sərbəst vəzn (şeir).
Həmçinin bax:
Dilçilik və ədəbiyyatşünaslıq terminləri lüğətifr. vaudeville < voix de ville – xalqın səsi < val de Vire – Vir dərəsi
Həcmcə böyük olmayan, kuplet və rəqslərlə müşayiət olunan məzəli komik pyes.
Vodevil əvvəllər Fransa feodalları arasındakı eybəcər şəxsləri lağa qoyan xalq satirik mahnıları kimi meydana çıxıb. XV-XVI əsrlərdə Normandiyada, sonra isə Parisdə yarmarka tamaşaları zamanı ifa olunan nəqəratlı kiçik mahnılara – kupletlərə vodevil deyilib. XX əsrin əvvəllərində Azərbaycan səhnəsində S.M.Qənizadə, Mirzağa Əliyev və başqalarının vodevilləri tamaşaya qoyulub. N.Vәzirovun “Qarınqulu” adlı vodevilinin mәzmunu çox yediyi üçün nəfәs ala bilmәyәn bir adamın gülünc vәziyyәtini tәsvir etmәkdәn ibarәtdir. A.P.Çexovun birpәrdәli mәzəli pyeslәrindәn “Yubiley”, “Toy”, “Ayı” vodevilin yaxşı nümunәlәrindәndir.
Dilçilik və ədəbiyyatşünaslıq terminləri lüğətilat. vulgaris – adi, sadə < lat. vilgus – kütlə
Ədəbi dilin leksik normalarına zidd olan kobud söz və ifadələr.
Bədii əsərdə müəllif obrazın xarakterini açmaq üçün bəzən vulqar sözlərdən istifadə edir. Yazıçı hər hansı surәtin mәdәniyyәtsizliyini xüsusi nәzәrә çatdırmaq, yaxud әsәrdə müəyyәn mәişət koloriti yaratmaq üçün personajların nitqində vulqarizm işlәdir; məsələn:
Var özgə vilayətdə də tək-tək köpək oğlu,
Hədsizdi bu viranədə, bişək, köpək oğlu. (Q.Zakir)
Həmçinin bax:
Dilçilik və ədəbiyyatşünaslıq terminləri lüğətiİnsanın keçdiyi həyat yolu ilə bağlı fəlsəfi fikirlərin əks olunduğu şeir.
Qoşmanın məzmunca fərqli növüdür. Vücudnamədə, adətən, insanın ayrı-ayrı yaş mərhələlərinin xüsusiyyətləri göstərilir. Vücudnaməyə şifahi xalq ədəbiyyatında, aşıq şeirində rast gəlinir; məsələn:
Üç yaşından beş yaşına varanda
Yenicə açılan gülə bənzərsən.
Beş yaşından on yaşına varanda
Arıdan saçılmış bala bənzərsən...
***
Səksənində sinən enər dizinə,
Doxsanında qubar qonar gözünə,
Koroğlu der, çünki yetdin yüzünə,
Uca dağ başında kola bənzərsən.
Həmçinin bax:
Dilçilik və ədəbiyyatşünaslıq terminləri lüğətiFal baxıcılığı ilə bağlı olan şeir.
Heca vәznindә, dördmisralı, sadә dildә olması vә bәzi başqa xüsusiyyәtləri ilә bayatıya oxşayır. Vəsfi-hallar insanların dünyaya baxışını, adәtlәrini, etiqadlarını özündə yaşadan şeirlərdir. Vəsfi-hal belә ifa olunur: içi su ilә dolu olan bir badyanın ağzına yaylıq salınır. Badyanın yanında oturan adam badyadan çıxardığı hәr “nişanəyә” bir bayatışəkilli şeir söylәyir ki, buna vəsfi-hal deyilir; mәsәlәn:
Sarı çit, sarı yaxa,
Yoruldum qaxa-qaxa.
Başım-gözüm ağrıdı
Yollara baxa-baxa.
Dilçilik və ədəbiyyatşünaslıq terminləri lüğətiyap. – yapon nəğməsi
Yapon lirik şeir janrı; yapon beşliyi.
Janrın bu cür (yapon nəğməsi) adlandırılmasına səbəb bu şeir növünü o zaman daha geniş yayılmış çindilli kansi janrından fərqləndirmək idi. V. janrının bir neçə növü vardır: tanka (qısa nəğmə), toka (uzun nəğmə) və s. Beş misradan ibarət olan tankadan fərqli olaraq tokada 10-dan 20-yə qədər belə beşlik ola bilərdi. Dünyada ən qədim, ölçüsünə görə isə həm də ən qısalarından biri olan Yaponiya himninin mətni də V. janrında yazılıb.
Həmçinin bax:
Dilçilik və ədəbiyyatşünaslıq terminləri lüğəti